 |
 |
|
| Tilvitnun Daxins |
Hverjum fugli þykir vænst um sitt eigið hreiður.
-- Óþekktur
|
| Tengdir |
Í augnablikinu eru 1 gestur og 0 meðlimir tengdir
Þú ert óskráður notandi. Þú getur skráð þig ókeypis með því að smella hér
|
|
|
Fréttir
Vísdómurinn kemur stundum með aldrinum,
...en það kemur fyrir að aldurinn komi einn... Og ég er einmitt að velta fyrir mér hvort hið síðara sé ekki einmitt tilfellið hvað mig varðar.
Í dag er ég 27 ára í þrettánda sinn en þá sennilega óvitlaust að tylla sér niður og taka stöðuna.
Á dögunum var ég að reyna að sannfæra aldraða móður mína um að bráðum yrði ég þrítugur, og það lukkaðist prýðilega þar til pabbi gamli skemmdi „fléttuna“ og sagðist varla trúa því að yngsti sonurinn væri að detta í fertugt.
Ég benti honum á að það væri þó ekkert í samanburði við þá kaldranalegu staðreynd að ELSTI sonur hans væri á sextugsaldri... og það lét mér líða oggulítið betur.
 Lesa meira... 18.08.11 Höfundur: Jói gamli 195 lesendur | |
|
1.árs borgari... test..
|
|
Tilraun 2 -
Komið þið nú öll blessuð og sæl. Þetta er test-blogg... með nákvæmlega engu merkilegu innihaldi.
Sérfræðingar Þekkingar vinna nú hörðum höndum að því að gera vefsetrið hraðvirkara og mig langar því til að biðja ykkur þessi örfáu sem enn nennið að kíkja á bloggið mitt að láta mig vita ef þið rekist á eitthvað sem ekki virkar eins og það ætti að gera.
...sem er ekki líklegt, því enginn starfsmanna Þekkingar er undir 170 í IQ.
Lesa meira... 22.03.10 Höfundur: Jóinn 263 lesendur |
|
|
Úr eldhúsglugga B-146
|
|
Bæ 2009, hæ 2010 :-)
Jæja, það er varla hægt annað en að henda hér inn einu örstuttu í tilefni nýz árs og annars sem kveður og kemur ekki aftur. Ég sit og fer yfir gamla árið í huganum og það eru svo endalaust margar stundir sem rifjast upp fyrir mér.
Ég ætla ekki að fara yfir árið 2009 í smáatriðum, en með sjálfum mér huxa ég til þess bæði með brosi og trega. Þó ekki eins og fegurðardrottningarnar sem brosa í gegnum tárin. Þetta verður þó án nokkurs vafa ár sem ég seint gleymi.
Nýtt ár er í garð gengið, og það er klárlega ár tækifæra og trilljón góðra stunda í félagsskap ómetanlegra vina sem ekki bregðast. Ykkur vinum mínum sem lesið þetta óska ég gleðilegs nýz árs og þakka ykkur hið liðna.
Lesa meira... 01.01.10 Höfundur: Jóinn 376 lesendur | |
Elti veturinn og náð‘onum!
Jájá, ég veit að ég hef ekki verið sá duglegasti við að blogga, en daganir hafa verið óþarflega fljótir að líða undanfarin misseri. Ég gæti alveg eytt smá tíma í að koma með afsakanir, en raunin verður samt alltaf einhverskonar áhugaleysi, því enginn er það upptekinn að hann hafi ekki örfáar mínútur af og til í eitthvað svona.
Í langan tíma hafði ég tekið "Bjarnfreðarsoninn“ á þetta og sagt með fingur á lofti að ég ætti ALDREI eftir að fara á þessa anzanz fézbók, enda væri þarna á ferðinni einhver sú al-hallærislegasta net-tízka sem ég hafði á minni lífsfæddri ævi séð. Já aldrei skyldi ég fara þarna inn... aldrei!
Ég er semsagt kominn á fézið, og er með myndir af öllu nema æxlunarfærunum á mér þarna inni, takandi fullan þátt í að „kommenta“, „pota“ , „líka“ og taka einhver próf sem segja manni minna en ekki neitt. Próf sem segja mér t.d. að ég sé epli, 40% tjelling, hafi verið lama-dýr í fyrralífi, ef ég væri Barbí-dúkka væri ég selfeit Súmóglímu-barbí, og ef ég væri lyf, þá væri ég mjög líklega heróín. Hjúkk... eitthvað sem maður varð hreinlega að vita.
Aðal ástæða þessa bloggs er samt ekki til að opinbera hvað ég er óstaðfastur í skoðunum og mikill Ragnar Reykás, heldur sú að mig langar til að óska ykkur öllum gleðilex sumarz, og þakka ykkur hjartanlega fyrir veturinn.
Lesa meira... 23.04.09 Höfundur: Jóinn 303 lesendur |
|
|
Sleepyhead Killer 3000
|
|
Fyrir uppvakninga með vaknivandamál.
Ég hef stundum nefnt það hérna á blogginu hvað ég er ofboðslega þrútinn og óárennilegur á morgnanna. Svo ófríður reyndar að SVFÍ sem er ekki Slysavarnarfélag Íslands, heldur Speglavinafélag Íslands, heimtaði gardínur fyrir alla spegla heima hjá mér og svo fékk ég af sömu ástæðum skoðun á bílinn þótt ég væri með litað gler í framrúðum bifreiðarinnar... en það er almennt stranglega bannað.
Já, lengi hafa þetta verið mestu áhyggjur mínar varðandi það að vakna á morgnanna, en nú hefur einhverra hluta vegna brugðið svo við að nýtt vandamál hefur litið dagsins ljós. Ég vakna bara ekki á morgnanna.... tjahh.. jú ég vakna auðvitað á endanum, en ekki eins snemma og ég þyrfti og hvað þá vildi.
Margt hefur verið prófað og í flest skjól fokið fljótt. Ég hef látið farsímann minn hringja með gargandi hringingu á fimm mínútna fresti... í einn og hálfan tíma.... Svo er ég með svona dududu-klukku... sem hringir þar til hún verður rafhlöðulaus, síðan er ég með útvarpsvekjara en hann er með svo stórann blundi-takka.. eða „Ahh-égsefí10mínúturíviðbót-takka“, að ég rek mig í‘ann um miðjar nætur og algerlega án þess að vakna eða vita af því. Að endingu hef ég síðan nýtt mér vekjaraþjónustu Landssímans, eða 118 og fengið stelpurnar þar til að hringja í mig, í heimasímann til að vekja karlinn. Og gáið að því að oftast nota ég allar þessar aðferðir í einu.. og dugar ekki til!
Þrátt fyrir þetta hef ég ítrekað sofið yfir mig og lent auðvitað í töluverðum vandræðum. Aðlögunarhæfni mín þegar kemur að því að venjast „vaknaðu-hljóðum“ er hreint með ólíkindum. Stundum heyri ég reyndar smá í gegnum svefninn... en læri fljótlega að dissa þessar hringingar allar saman... því á endanum þagna þær, en aðra morgna veit ég ekki af einni einustu þeirra. Vakna 2 tímum of seint og kannast ekki við að hafa heyrt neitt af þessu virka, og þarf jafnvel að athuga klukkurnar og símann minn, til að sannfærast.
Lesa meira... 23.01.09 Höfundur: Jóinn 394 lesendur | |
|
eau de toilette
|
|
Kvíðaröskun eða kvíguröskun
Mér er stundum strítt á því að mér svipi í einstaka atriðum til perzónunnar sem Jack Nicolson lék í kvikmyndinni „As Good as It Gets“ þar sem hann lék sérlundaðann rithöfund að nafni Melvin. Melvin var rútínumaður og fannst langbezt að hafa hlutina í föstum skorðum.
Hann steig ekki á gangstéttarstrik, borðaði alltaf nákvæmlega sama matinn á sama tíma, á nákvæmlega sama stað og sama borði. Honum þótti líka bezt ef sami þjónninn annaðist hann á þessum sama veitingastað. Hann læsti útidyrunum alltaf fimm sinnum og gekk hreinlega á hjátrúnni og sérlundinni. Breytingar og frávik frá munztrinu hans var honum hið versta mál og eintómt vezen.
Ég sá þessa mynd, og er auðvitað algjörlega ósammála því að mér svipi að einhverju leyti til þessa næstum alltaf-ókurteiza manns, nema vera skyldi að því leyti að mér finnst ósköp notalegt að sumir hlutir breytist ekki mjög mikið. Hafa hlutina í föstum skorðum og breyta ekki því sem mér líkar vel við, bara af-því-bara.
Óvæntar uppákomur hafa heldur ekki átt sérlega vel við mig, því mér finnst gott að vera undirbúinn.
Lesa meira... 21.01.09 Höfundur: Jóinn 316 lesendur |
|
Vont... báðum megin
Ég upplifði það um helgina að brenna mig á tveimur stöðum á nákvæmlega sama tíma. Ég klemmdi mig nefnilega á samlokugrilli... eða alltsvo... ég lokaði því.. en gleymdi samt baugfingri hægri handar á milli.
Þetta var svolítið athyglisverð lífsreynsla, því þarna áttaði ég mig á því að þótt það sé almennt bráðvont að brenna á sér fingurna, hvað þá beggja megin á þeim, þá er önnur hliðin áberandi lélegri en hin. Þarna stóð ég við grillið eitt andartak, gapandi yfir þessari uppgötvun, puttandi samlokugrillið mitt, áður en áttaði mig á að losa fingurinn. Bölvað grillið.. Því auðvitað var þetta eingöngu því að kenna og ekkert af þessu á mína ábyrgð.
Núna tveimur sólarhringum seinna er ég hreinlega með opin en smekklega riffluð brunasár ofan á umræddum fingri, en hinum megin?.... EKKERT!.... Það bara sér ekki á mér þeim megin. Nú er annaðhvort að prófa að brenna sig aftur, og snúa fingrinum þá öfugt, eða draga þá ályktun að lófahlið fingranna þoli töluvert lengri steikingu en nagla-hliðin. Þetta eru kannski engin geimvízindi....
Nú veit ég að ónefndir félagar mínir spyrja sig hvort þetta hafi nokkuð verið George Foreman-grill, og ef já... hvort ég eigi þá nokkuð líka „sand-handlóðin“ úr Sjónvarpsmarkaðnum ... En NEI... þetta er bara hefðbundið mínútugrill sem ég nota í næstum hvað sem er, og veit núna um enn einn möguleikann.
Lesa meira... 20.01.09 Höfundur: Jóinn 314 lesendur | |
|
Hó hó hó..
|
|
Gleðileg Jól - 2008
Það er víst ekki úr vegi að ná einu eða tveimur innskotum hér á rjoma.is áður en árið klárast og næst síðasta blogg ársins hlýtur auðvitað að vera jólakveðja til ykkar beggja sem enn heimsækið síðuna mína. Amma.. og mamma líklega :-)
Jólin og aðdragandi þeirra er einn af mörgum uppáhalds tímum ársins hjá mér. Það er nefnilega þannig að mér þykir ósköp vænt um aðventuna og það sem meira er, að mér þykir almennt vænna um allt á þessum tíma ársins. Kannski er það þessvegna sem þessi tími er svona góður. Maður gefur sér meiri tíma til að meta góðu gildin. Gildi vináttu og væntumþykju, gildi góðrar heilsu og hreinlega gildi trúarinnar líka, því án hennar væru Jólin sannarlega öðruvísi.
Ég átti frábært kvöld aðfangadags og hef varið deginum í að elda kalkún sem var svo fallegur að ef væru til fegurðarsamkeppnir kalkúna, hefði hann gengið grátandi um sviðið í kvöld með sprota, borða og kórónu. Ekki var fegurðin eingöngu í útlitinu fólgin, því eins og var gjarnan sagt um mig þegar ég var barn... að fegurðin kæmi innanfrá, svona rétt til að afsaka hvað ég var ófríður...þá átti það einmitt við um kalkúninn líka. Hann var nefnilega fylltur sítrus-ávöxtum, og hið mild-sæta bragð ávaxtanna fannst í gegn þegar maður gæddi sér á honum. Mamma gamla og pabbi komu og borðuðu með mér, en litla drenginn minn vantaði í kvöld. Þetta eru fyrstu Jólin án hans og ég finn að það vantar mikið þegar broskarlinn vantar. Hann er í höfuðborginni yfir Jólin, en hann hefur verið í símasambandi við mig nokkrum sinnum í dag og það var á honum að heyra að honum leiddist svo sannarlega ekki, enda er jólagleðin í hjartanu og það tekur maður með sér hvert sem er.
Jæja.. ég ætlaði svosem ekki að gera annað en að óska öllum gleðiríkra Jóla.
Lesa meira... 24.12.08 Höfundur: Jóla-Jóinn 331 lesendur |
|
Dularfulla músin, og bláu húsin
Ég elti ofur-lágt en nokkuð áberandi hátíðnihljóð um allt hús í morgun. Hafðu þurft að skreppa heim til að sækja hluti sem ég hafði gleymt, hluti sem ég þurfti að nota í hádeginu. Þetta hljóð greindi ég alveg um leið og ég steig inn í forstofuna heima í bláa húsinu númer 146, og mín fyrsta huxun var sú, að þetta væri örugglega mús sem hefði flækt sig í ló undir einhverri mublunni.
Það var alveg sama hvert ég fór... þetta hljóð var allstaðar jafn áberandi, heyrðist nokkuð hátt fyrst, en dó síðan út með löngu skerandi hátíðnihljóði. Ég gekk um alla efri hæðina, og varð fljótlega sæmilega viss um að þetta væri ekki úr lifandi veru, og þannig lagað nokkuð heppilegt fyrir alla. Ég er vanur að taka öll rafmagnstæki úr sambandi þegar ég er ekki heima eða ekki að nota þau, en kannaði það þó sérstaklega upp á nýtt...Sjónvarpið var ekki í sambandi, og ekki brauðristin, en ísskápurinn var reyndar sem betur fer í sambandi... en þetta kom samt ekki frá honum.... Allt kom fyrir ekki. Hljóðið var um allt!
Ég opnaði hurð sem skilur að hæðirnar tvær, sté fram á stigabrúnina og hlustaði.. og jú, hljóðið var líka á neðri hæðinni.
Á leiðinni niður tröppurnar breyttist takturinn í hljóðinu úr löngum vælulegum hátíðni hljóðum í stutt og snörp, taktföst hljóð. Ok.. ef þetta var mús, þá var hún örugglega að gera eitthvað annað en að reyna að losa sig úr lónni.... Það var eins og hún væri hreinlega að hömp'ana...
En þá áttaði ég mig hvað þetta var. Þetta var í sprungnum loftpúða í skónum mínum...
Tek að mér að staðsetja skrítin hljóð... það tekur smá tíma.. en það finnst!¨.... það finnst mér allavega...
Lesa meira... 13.11.08 Höfundur: Jóinn 423 lesendur | |
|
Mynd úr ökuskírteininu mínu..
|
|
Ertu nokkuð læknir?
Það eru bara þrír menn á Íslandi sem hafa óbrigðult minni. Einn er ég sjálfur, en ég man ekki hverjir hinir tveir eru....
Flestir sem Jóann þekkja, vita að svo er auðvitað alls ekki raunin, því ég er á suma hluti sérlega gleyminn. Ég er meðvitaður um þetta, en er þó alltaf af og til að reyna minni mitt... því það kætir mig, ef vel tekst til.
Á æfingu í dag var maður að nota næsta æfingatæki við það sem ég var að nota, og mér fannst ég þekkja hann. Kunni þó framan af ekki við að heilsa honum, en eftir að hafa flett upp í minninu mínu taldi ég nokkuð öruggt að ég hefði þetta á hreinu. Þetta var læknir sem hafði meðhöndlað mig eftir fall niður af húsþaki þar sem ég var við jólaskreytingar fyrir nokkrum árum síðan, en fallið orsakaði einmitt örlítið minnistap hjá mér. Jújú... Þetta var hann..hugsaði ég með mér, eftir að hafa náð að skoða framan í hann þegar hann var ekki að gretta sig af átökum, svo ég ákvað að sækja viðurkenninguna og fá þetta sannreynt.
Ég vatt mér að manninum, hallaði mér yfir hann löðursveittann og afskræmdann af átökum í fótapressunni og sagði lágt.. “hurðu.. ertu nokkuð læknir?” Gaurinn horfði ráðvilltur á mig og ég sá alveg að hann var rétt um það bil að segja “uuu nei”... þegar ég reyndi ískaldur að bjarga mér út úr þessu og sagði. “Æhh.. mig langaði nebla svo að biðja þig að líta aðeins á roða á pungnum á mér”.
Það varð nokkurra sekúndna þögn en svo skellihlógum við sveittir framan í hvorn annann... ég reyndi að lúkka vandræðalega til að djókurinn nyti sín, en hann hló brjálæðingslegum hlátri með smá dazzi af ótta og örvinglan í andlitinu. Hann var sumsé ekki læknir... heldur kerfisfræðingur... sem stemmir fínt.. því hann fór í kerfi fyrstu sekúndurnar eftir fyrirspurnina.
Lesa meira... 03.11.08 Höfundur: Jóinn 286 lesendur |
|
|
Hvar voru fulltrúar frá Guinnes?
|
|
Heimsmet jafnað og annað slegið!
Þetta hljómar etv ekki mjög trúverðugt en við feðgar gerðum okkur lítið fyrir og jöfnuðum sex ára gamalt heimsmet bandaríkjamannsins Del Lawsons í keilu aftur fyrir sig. Það var í Cypress-keiluhöllinni í Winter Haven, Flórídafylki að hann lék þrjá leiki og fékk alls 376 stig. Fyrir vikið komst hann í 50.bók Guinnes World Records, og þótti nokkrum tíðindum sæta.
Eftir skóla í dag hafði MiniMe skorað á mig í keilu eins og reyndar nokkrum sinnum áður, en þar sem hann tapaði gjarnan fyrir mér í hefðbundinni keilu var ákveðið að setja þá reglu á, að ég kastaði afturfyrir mig, eða snéri sumsé rassinum alltaf í keilurnar.
Það er skemmst frá því að segja að ég jafnaði heimsmet Lawsons og náði sama skori eftir þrjá leiki, með sömu aðferð og hann hafði beitt. Metið hans í einstökum leik er 139 með þessum hætti, en ég sló það og náði 141stigi í síðasta leik þrennunnar. En þetta er auðvitað óstaðfest þar sem vantaði fulltrúa frá Guinnes á staðinn.
Þegar ég var síðan að grobba mig af þessu á kaffistofunni, horfðu kaffifélagarnir áhugalitlir á þann drjúga og sögðu “Gat nú verið að þú gætir ekki einusinni spilað keilu öðruvísi en að gera það skringilega”. En það er bara kjaftæði.. ég hef spilað badminton alveg eins og aðrir gera það! ...tvisvar!
Lesa meira... 09.10.08 Höfundur: Jóinn 249 lesendur | |
|
Kabooomm!
|
|
Crap og Lekker Horvél til sölu
Ég er einn af þeim sem trúa því staðfastlega að hundinum mínum leiðist óendanlega mikið þegar ÉG er ekki heima og hef því gjarnan haft kveikt á útvarpinu. Æhh bara svona svo hundurinn geti hlustað á skemmtilega tónlist og svoleiðis. Hef þá haft stillt á Bylgjuna, en þar sem ég sat yfir kaffibollanum í morgun flögraði að mér að tíkin væri etv líka farin að fylgjast með fréttatímum. Það virtist vera komin „kreppa“ í hundinn.
Hún bakkaði út úr eldhúsinu, fór fram í anddyri og ældi. „Ok..“ huxaði ég með mér.....“Þeir sem sleikja á sér rassinn oft á dag geta nú alveg vænst þess að verða pínu óglatt“... Tíkin leit upp á mig áhugalaus strax eftir ælið og lét sem ekkert væri, en tók svo til við að lepja upp í sig ælupollinn... Jújú... hámaði hann í sig, og sleikti svo út‘um eins og hún hefði jafnvel ekki fengið nóg af þessu góðgæti.
Þetta er nótla „nýtni“ sem er ekki svo óviturleg á þessum krepputímum. Og ég fer ekki að fara stórar áhyggjur af ekónómízku háttarlagi hundsins fyrr en hann fer að éta úr sér kúkinn... Þá amk hætti ég að leyfa henni að sleikja mig í framan.
Lesa meira... 05.10.08 Höfundur: Jóinn 323 lesendur |
|
|
Læri læri fyrirbæri..
|
|
Remember September...
"Oft kemur september á eftir ágúst.." og það er orðið nokkuð auðvelt að reikna það út.
Sá mánuður var ekki síðri en sá sem á undan fór, þótt ég hefði reyndar kosið að hafa hjólatímabilið svolítið lengra.
En haustið er frábært tími, enda styttist í jólaskreytingarnar.
Hér koma nokkrar myndir frá "septembernum" okkar :-)
Lesa meira... 04.10.08 Höfundur: Jóinn 334 lesendur | |
|
Tekin á blebleogfjörtíukílómetrahraða :-)
|
|
Ágúst kallaður Gústi
Líklega er orðið tímabært að sýna smá hreyfingu hér inn á vefsetinu mínu, en ég hef undanfarnar vikur ekki gefið mér tíma til að tylla mér niður með þankana mína.
Ég ætla heldur ekkert að gera það núna, því að þessu sinni ætla ég bara að tæma símann minn af þeim myndum sem ég tók úr Jó-heimum núna í ágúst.
Mánuðurinn var líka ferlega skemmtilegur, og ég notaði mestan hluta af frítímanum mínum annaðhvort með syninum eða á Vespunni, en ég hjólaði rúmlega 2000km í mánuðinum.
Lesa meira... 04.10.08 Höfundur: Jóinn 320 lesendur |
|
|
Það var fín mæting á Ráðhústorg þennan dag
|
|
Mærudagar á Húsavík
Þann 26.júlí leiddi ég hóp tæplega 20 vélhjóla inn til Húsavíkur þar sem haldnir voru Mærudagar. Þetta er með skemmtilegri ferðum sem ég hef farið á Vespunni hingað til.
Á leiðinni var áð á Ysta-felli, þar sem var "opinn dagur" á Samgönguminjasafninu og boðið upp á kaffi og nýbakaðar kleinur af næsta bæ.
Síðan var haldið áfram til Húsavíkur þar sem Vélhjólaklúbburinn Náttfari var með frábæra vélhjólasýningu, og það var skemmtileg upplifun að keyra suðandi á vespunni inn á sýningarsvæðið, með þennan fjölda urrandi krómfáka á eftir sér.
Þarna grilluðu hinir húsvízku höfðingjar ofan í mannskapinn, og í lokin var tekin hóp-reið um Húsavík, þar sem yfir 100 hjól tóku þátt.
Á heimleiðinni keyrðum við svo nokkur Kísilveginn upp í Mývatnssveit, tókum við kúk-og-pisspásu á Laugum og héldum svo áfram til Akureyrar.
Magnaður dagur, og eftirminnilegur.
Lesa meira... 21.08.08 Höfundur: Jóinn 576 lesendur | |
|
Hver prumpaði í bílnum?
|
|
Fjallganga og leynivatnaveiði
Upp til fjalla sunnan og ofan við Ljósavatn er lítið fallegt vatn, sem enginn sér nema fuglinn fljúgandi. Það er um hálftíma ganga upp fjallið, upp að skál sem þetta vatn lúrir svo í. Það heitir Níphólstjörn, og þangað fórum við feðgarnir í góðum félagsskap laugardaginn 19.júlí.
Sonurinn var sérlega hrifinn af vatninu þegar hann heyrði að þarna væri á ferðinni hálfgert "leynivatn" og var lengi búinn að hlakka til að fara í þessa ferð.
Í því eru litlir sætir fiskar, sem á köflum eru nokkuð duglegir að bíta á.
Aflinn var síðan grillaður eftir túrinn. Ég var reyndar sjálfur grillaður eftir þessa ferð, því ég hafði gleymt að setja á mig sólarvörn og brann nokkuð illa. Reyndar svo illa að ég er með algjörlega glænýja húð á höfðinu á mér, því sú gamla flagnaði af mér á tveimur dögum.
Lesa meira... 21.08.08 Höfundur: Jóinn 798 lesendur |
|
|
Er þetta til í bláum lit?
|
|
17.-22.júlí 2008
Í þessari viku voru hjóladagar haldnir á Akureyri en vegna anna, náðum við einungis að taka þátt í setningu þeirra, sem var aldeilis hreint mögnuð grillveizla.
Þarna mættu fjölmargir leðurtöffarar, hvaðanæva af landinu, og því alls ekki úr vegi að við pjakkarnir mættum þarna og leyfðu þeim að heyra "massaða" hljóðið í Vespunni okkar og hækka "svala-skalann" svolítið.
Meginástæðan fyrir okkar veru þarna var samt að "pylsa okkur upp". Við kunnum nefnilega vel að meta grillveislur.
Eftir þessa hjólahelgi skellti ég mér svo í Engimýri með nokkrum krómboltum þar sem við stoppuðum í kakó með rjóma.
Jájá..
Lesa meira... 21.08.08 Höfundur: Jóinn 524 lesendur | |
|
Veitt og sleppt..
|
|
Góð törn, fékk tvo í Görn...
Dagana 12.-14.júlí fór ég með veiðistöngina mína í Laxá í Mývatnssveit. Það er mál manna að þarna sé á ferðinni ein flottasta silungsveiðiá í gjörvallri heimsálfunni, og ekki efast ég eitt andartak um þá fullyrðingu, þótt ég hafi nú ekki veitt mikið utan landssteinana.
Þetta er árviss ferð, oftast farin með sænskum vinum mínum úr kvikmyndageiranum, en það fór lítið fyrir þeim að þessu sinni og ég kallaði á endanum til mína vanalegu veiðifélaga sem kunnu vel á meta, enda eru þar snillingar á ferðinni.
Einn veiðistaðurinn þarna heitir því kómíska nafni "Görn" og ég sagði glaður frá því í veiðihúsinu eftir langan dag við ánna, að ég hefði fengið tvo risastóra í görn... og það hefði hreinlega allt verið vaðandi í görninni.
Ég var líklega sá eini sem hafði þennan einfeldningshúmor þarna og átti í stökustu vandræðum með að flissa ekki upphátt þegar gaurarnir í veiðihúsinu sögðu að það hefði bara ekkert hafi fengist í görn dögum saman...
uuuu... og mig langaði heldur ekki að vita það sko...
Lesa meira... 20.08.08 Höfundur: Jóinn 403 lesendur |
|
|
Skroppið í ís til Dalvíkur
|
|
3.júlí - 11.júlí 2008
Það er ekki beint hægt að segja að ég sé að brillera í blogg-tíðni þessa dagana. Ég ætti etv að segja "þessa mánuðina", því síðast þegar ég bloggaði var ekki bara júní, heldur var ég tölulega ári yngri.
Þótt ég sé getulaus bloggari, þá hef ég nú samt verið með myndavélina mína á mér flestum stundum, sem kemur til að því að síminn minn er í'enni.
En það er sumsé ætlunin hjá mér að komast sem ódýrast frá bloggvangefninni, og henda hér inn nokkrum myndum hinna týndu daga.
Jájá.. Það hafa sjálfsagt fæstir gaman af því að skoða einhverjar svona hjóla- og veiðimyndir, en þið sem ekki höndlið það, getið smellt hér.
Lesa meira... 20.08.08 Höfundur: Jóinn 300 lesendur | |
|
zzZZzz...
|
|
Herra Voðasybbinn og vondi vekjarinn
Síðastliðnar tvær vikur hef ég mikið velt fyrir mér hversvegna ég er búinn að eiga í svona miklum vandræðum með að vakna. Hef daglega sofið yfir mig, og þegar maður byrjar daginn í geðshræringu, verður maður ósjálfrátt svolítið hátt stemmdur allan daginn.
Ég er búinn að prófa allskonar hluti. Fara fyrr að sofa, fara seinna að sofa, stilla vekjaraklukkuna fyrr, stilla hana þannig að hún hringi á 10 mínútna fresti frá „kjör-vöknunartíma“ og það í tvær og hálfa klukkustund. Síðan er ég búinn að prófa að setja vekjarann nær mér, setja hann fjær mér, og meira að segja ofan í skál úr járni, því þá heyrist svo andstyggilega hátt í „satanízkri“ klukkunni.
En allt hefur komið fyrir EKKI.... Ég hef bara ekki vaknað á réttum tíma, sofið yfir mig endalaust, eða svo gott sem.
Fyrst hélt ég að ég væri bara svona ofboðslega þreyttur.. þyrfti þessvegna lengri svefn... huxanlega of miklar æfingar.. en ég hef oft æft meira... kannzki væri það matarræðið, en ég er í smá niðurhalningu núna þessa dagana, en hef talið mig vera að fá alla þá næringu sem visinn og out-of-shape líkami minn hefur þurft á að halda. Það flögraði að mér að ég væri veikur, en ég er alls ekkert slappur, hitalaus og blóðþrýztingurinn eins og hann á að vera. Það er þá amk eitthvað að mér sem ég veit ekki um.
Lesa meira... 26.06.08 Höfundur: Jóinn 389 lesendur |
|
|
Bad boyz, Bad boyz..
|
|
Með frumburði í vopnaburði
Sonurinn minn sæti kom vopnaður risastórri glænýrri tegund af vatnsbyssu, til mín í síðustu viku og hafði uppi áætlanir um að sitja fyrir vini sínum í næsta húsi. Sá er fullorðinn blikksmiður með húmorinn í lagi og þeir virðast vera í einhverskonar hrekkjavinasambandi.
Ég hafði aldrei séð svona byssu, hún sprautar ekki bunum, heldur hleður hún vatni í sérstakt skothólf, og gusar síðan slummum...sem er fáránlega kúl! ..og svo dregur hún 7 og hálfan metra!
Við fórum líka í ToyzRus fyrir helgina og keyptum aðra eins handa mér. Það var sénslaust að ég næði hans byssu af'onum... og algjörlega útilokað að ég tæki ekki þátt í áætlunum sonarins, því þarna var sá stutti með fullkomna og bráðskemmtilega áætlun í gangi.
....Sem brást að vísu.. því nágranninn var ekki heima.. hann hafði farið úr bænum en þar sem bíllinn hans var heima, töldum við næstum öruggt að hann lægi heima og horfði á sjónvarpið. Ég sendi drenginn að dyrabjöllunni hjá honum, hann dinglaði, og svo hendumst við í skjól þar sem við biðum báðir tístandi með hlaðnar vatnsbyssurnar eftir að hann kæmi til dyra.... sem gerðist nótla ekki.
Eins og svo oft gerist í svona herdeildum, við mikla andlega pressu, þá misstum við það.. snérumst gegn hvorum öðrum... og úr varð eftirminnilegt vatnsbyssustríð, sem stóð framundir miðnættið, en auðvitað með áfyllingarhléum... en það var ákveðinn staður til áfyllingar sem var friðhelgur... nema þegar sett var á "skyndilagabreyting".
Lesa meira... 25.06.08 Höfundur: Jóinn 530 lesendur | |
|
Hörkutól á hörkutólum
|
|
Í skemmtilegum félagsskap
Ég hef kannski fjallað lítillega um það hér á blogginu mínu, að ég hef ekki verið mjög feiminn við að aka um á "scooter".
Ég hef í gegnum tíðina verið hughreystur með þeirri fullyrðingu að stærðin skipti ekki máli, og það sama ætti því að gilda um vélarstærðina. Ég hef því ekki hikað við að reyna að blanda geði við þá sem aka um á krómuðum tryllitækjum og þeim sem hafa töluvert stærra undir sér en ég. Og þarna á ég auðvitað við hjólin. Hef stoppað og torginu og wassapp'að strákana, og reynt á örvæntingarfullan hátt að blanda geði.
Þegar ég hef keyrt uppi ökumenn stórra hjóla til að reyna að vera memm.. hef ég jafnan verið stunginn af og ég gantaðist með það að þegar maður væri á svona litlu hjóli væri maður gjarnan höndlaður sem hálfgerður "holdsveikissjúklingur" meðal vélhjólamanna.
Ég komst hinsvegar að því, að mjög margir ökumenn stórra bifhjóla kalla ekki allt gos kók, ekki allar ryksugur nílfisk eða alla gamla karla afa... Því þeir féllu í stafi af hrifningu líkt og ég sjálfur þegar ég sá þessa gersemi fyrst. Og það sem meira er, að þá hef ég strax eignast nokkra ljómandi kunningja sem ég hef verið að fara með í styttri hjóltúra um bæinn og útfyrir hann.
Ónefndur og andstyggilegur veiðifélagi minn benti mér á þá staðreynd að öll amerízk fótboltalið hefðu lukkudýr... það væri samt ekkert í liðinu, og væri bara til að skemmta smábörnum í hléum, og hlæja að.. en isspiss... Það er bara fínt fyrir þessi amerízku fótboltafélög og ég lét sem ég skildi ekki kommentið.
hehe..
Lesa meira... 25.06.08 Höfundur: Jóinn 407 lesendur |
|
|
Miðnæturbláa og mín..
|
|
Eitt ööörstutt, en myndskreytt
Nú eru réttir 15 dagar síðan var síðast hreyfing hér í þankabankanum mínum, og etv kominn tími til að setja inn nokkur minningarbrot.
Síðan síðast hef ég bætt ekta ítalskri Piaggio Vespa í ökutækjaflota heimilisins og þar með langþráður draumur ræst.
Líkt og feður kjósa að vera viðstaddir fæðingar barna sinna, ákvað ég að taka sjálfur á móti hjólinu þegar það kom úr gámi, þar sem það hafði vaggað í kviði flutningaskips í ólgusjó um nokkurt skeið.
Þetta var einstök tilfinning, og að fá að klippa "coverið" af'enni sjálfur var enn meiri upplifun. Það skrúfaðist niður í öllum umhverfishljóðum þegar það kom í ljós, og ekki varð spenningurinn minni þegar það tók að mala svo undurblítt við fætur mér.
Ég eyddi fyrsta kvöldinu einn með því, bónaði það grátandi með hljóðum, ruggandi mér móðursýkislega af geðshræringu og gleði, fram og aftur, með ekkasogum og hordropa á nefbroddi.
Jább.. alveg satt...
Daginn eftir var eins og við hefðum alltaf verið saman. Ég rassaði það (settist á það), og tók þátt í heljarinnar hópreið um götur höfuðborgarinnar, en ferðinni lauk með skemmtilegu stoppi á Hallærisplaninu.. ef einhverjir þekkja það nafn í dag.
Seinna þann daginn, tók ég hana síðan heim með mér... heim í Eyjafjörðinn og hún var æðisleg!
Jæja.. er eitthvað eirðarlaus, og hef þetta stutt... ef þið hafið engan áhuga á að sjá myndir af Vespum.... sem er ólíklegt... þá ættuð þið ekki að smella á "LESA MEIRA", sem er hér fyrir neðan.
Bíb.
Lesa meira... 25.06.08 Höfundur: Jóinn 624 lesendur | |
Stundum er nóttin svo falleg...
Ég veit... fyrirsögnin hljómar eins og ég sé farinn að lesa ljóðabækur, pælandi í hvaðan kaffið mitt kom, drekka það úr öfga-litlum bollum, hafa undirskál undir bollanum mínum þegar ég drekk te einn heima, og jafnvel safna rauðvínum, en svo er nú alls ekki.
Daginn sem ég sem ljóð hérna, þar sem orðið kúkur eða piss kemur hvergi fyrir... er dagurinn þar sem ég þarf að vanþrozkast aftur, eða geimverurnar sem rændu Jóa, að skil'onum heim aftur.
Málið er að ég var að hlaða myndum úr sínum mínum einsog ég nefndi í síðasta bloggi og sá þar myndir sem ég var algjörlega búinn að gleyma að ég hefði tekið.
Tilurð þeirra rifjaðist þó uppfyrir mér.
Ég var að koma úr vinnunni í þarsíðustu viku og þar sem ég ók eftir Glerárgötu á heimleið blazti við mér svo ofboðslega fallegur himinn miðnætursólarinnar.
Við Freyja ákváðum að taka smá aukarúnt niður að sjó og fylgjast örlítið með miðnætursólinni vekja endur, taka myndir, og pissa.
Hvorugt í stuði til að fara heim að sofa, og klukkan hvort eð er orðin það margt að við yrðum forljót næsta morgun.
En mig langaði sumsé að skutla inn myndunum sem ég tók þessa fallegu klukkustund fyrir svefninn. Þær glatast næst þegar harði diskurinn minn hrynur.. en þegar þær eru komnar hér inn... þá eru þær líklegri til að geymast betur.
Lesa meira... 10.06.08 Höfundur: Jóinn 401 lesendur |
|
|
Staddur á bökkum Reykjadalsár
|
|
Hélt alltaf að ABS þýddi allt annað
Það er ýmislegt sem hefur á dagana drifið hér í Jó-heimum, frá því að ég tyllti mér síðast niður við til að „web-logga“. Á þessum sautján dögum hefur t.d. kviknað í heima, ég dottið á „skúternum“ mínum, ég farið tvisvar til höfuðborgarinnar, farið í veiðiferð, hent mér í sjóinn og síðast en ekki síst, þá hef ég nú lokið einkaþjálfaranámi sem ég hef stundað frá því snemma á árinu.
Best að byrja á fallinu. Ég var nefnilega svo lánsamur að upplifa það að detta á suðtækinu mínu, „skúternum“ núna á dögunum, og gerði við það merka uppgötvun. Málið er að þegar hjólið var flutt inn fyrir mig frá Bandaríkjunum Norður Ameríku og mér selt það, var mér sagt að það væri með ABS-bremzum. FÍNT! Ég er uppalinn á bifreiðaverkstæði og taldi mig vita með nokkurri vissu að ABS stæði fyrir ANTILOCK BREAK SYSTEM, eða hemlalæsivörn. Til staðfestingar því að hjólið byggi yfir þessum tæknibúnaði, stendur þessi skammstöfun á frambretti hjólsins, og ég hef alltaf verið nokkuð montinn af þessu, því þetta er alveg kúl. Kerfið atarna kemur í veg fyrir að framhjólin geti læsts í bremsum, og það getur einmitt komið sér vel ef maður hefur ekki hemil á hemlinum. En í dag veit ég með nokkurri vissu að þetta ABS sem stendur á hjólinu mínu, þýðir alls ekki Antilock Break System, heldur stendur sennilega fyrir „Andskotans Bremsukerfið Svíkur“! Það er samt frábært að vita þetta, og ég komst að því á mjög svo spennandi hátt þegar ég tók flug sem ég kýs að kalla „höfrunginn“, austur yfir stýri hjólsins, snéri mér eins og sovézk fimleikastjarna í loftinu, og lenti á bakinu...... í hálf-uppþornuðum drullupolli..... með engu vatni í... en fullt af leðju. Þetta kenndi mér ekki bara að hjólið er ekkert með neinni fjárans hemlalæsivörn, heldur líka nokkuð sem skiptir meira máli. Og það er, að vera í öryggisfatnaði. Ég fjárfesti nefnilega um daginn í brynjuðum vélhjólajakka, og leðurhönskum sem hvort um sig gerði lendinguna töluvert bærilegri.
Lesa meira... 10.06.08 Höfundur: Jóinn 440 lesendur | |
Óþekki katalókurinn eða ég?
Ég var staddur í lok vinnuvikunnar á ónefndu bílaverkstæði, þar sem ég kem reyndar oft. Það var mikið að gera og þar sem ég beið eftir að fá athygli, greip ég vörulista sem lá þarna á borði til að drepa tímann.
Þetta virtist hinn saklausasti pappírs-pési, fallegar myndir af hlutum sem eru augljóslega töluvert notuð á bílaverkstæðum, en ég var varla búinn að renna yfir fyrstu blaðsíðuna þegar ég var farinn að flissa.
Það voru nefnilega hlutir í bæklingnum til sölu sem vöktu nokkra athygli mína. Það voru aðallega kannzki heitin á þeim sem kættu mig, og í huganum sá ég fyrir mér að ef maður læsi upphátt úr þessum katalóki, og notaði lostafulla eða jafnvel perralegan raddblæ þegar maður hringdi í þetta sölufyrirtæki til að leggja inn pöntun, mætti hæglega kæra mann fyrir að særa blygðunarkennd þess þjónustufulltrúa sem væri að taka niður þá pöntun.
Ok.... kannski er þetta bara ég... föstudagurinn í mér... eða jafnvel óþarflega frjótt ímyndunarafl, en ég tók nokkrar myndir á símann minn upp úr bæklingnum og VERÐ að skutla þeim hérna inn og deila þessu með ykkur báðum sem nennið að lesa þankana mína :-)
Lesa meira... 24.05.08 Höfundur: Jóinn 444 lesendur |
|
Gott að hafa vespu bak við eyrað?
Því er fljótsvarað. Amk ekki í þeirri merkingu sem liggur í þessum hljóðan orðanna.
Ég hef oft nefnt það sem kosti þegar ég tel upp alla þá fjölmörgu jákvæðu hluti við það að aka um á glaðlegum farartækjum á borð við mótorfáka, að ef maður verður svangur, þá sé nóg að opna bara munninn í smástund, og vona það bezta.
Jú og ef sækir að manni þorzti, þá dugir jafnvel á góðum sumardögum að auka örlítið hraðann og draga varirnar síðan frá tönnunum, því þá er maður í raun að búa til hraðaknúna „safapressu“, þrátt fyrir að það sé ekkert sérlega fallegt að hafa fluguleifar á tönnunum.
Í morgun fór ég á hjólinu rétt uppfyrir bæinn, á dýraspítala þar sem mig vantaði að kaupa sekk af hundamat handa heimasætunni henni Freyju, Það var lítil umferð og ég „snéri oggulítið hressilega upp á rörið á bakaleiðinni“.. (Jújú.. þetta er mótorhjólatöffaramál og þýðir að maður gefi í). Jæja, nema hvað að það vildi ekki betur til en svo að þegar ég var kominn á hámarkshraða skall vezpa á kinn mína og kastaðist inn undir leðurflipann sem liggur niður úr hjálminum mínum, yfir eyrun og niður vangann.
Eins og gefur að skilja var hún í mikilli geðshræringu, ekki síður en ég sem var núna með loðna vespu við eyrnablöðkuna og velti fyrir mér hvað ég ætti til bragðs að taka.
Kostir mínir voru ekki margir.. ég gæti fórnað mér, kastað mér af hjólinu á 80km hraða og reynt að lenda á eyranu hennar megin áður en hún skriði inn í það. Ég hefði líka getað slegið á eyrað í því skyni að kremja vespuna, sem hefði örugglega verið ódýrari kostur, en ég valdi þriðju hugdettu mína, sem var að lyfta leðurpjötlunni frá eyranu, í þeirri von að sú litla gæti þegið frelzið og yfirgefið eyrað á mér án þess að annaðhvort okkur byði skaða af.
Þetta var ekki eins góð hugmynd og ég hafði haldið. Paddan notaði tækifærið, þegar ég minnkaði álagið á‘enni, til að skríða uppfyrir eyrað á mér þar sem hún lét mig finna til tevatnsins! (þetta er ekki mótorhjólatöffaramál, heldur nokkuð sem afi heitinn var vanur að segja um alla sem honum var ekki sérlega vel við).
Ég var semsagt stunginn af vespu, syðst í eyrnablöðkuna aftanverða, og er núna algjörlega stokkbólginn, svo hel-aumur að það ekki laust við að ég sé pínu haltur af eymzlum.
Lesa meira... 17.05.08 Höfundur: Jóinn 525 lesendur | |
Pepsi-max er nefnilega ekki Kók
Um helgina sannaðist hið nýkveðna máltæki “Enginn veit afhverju misst hefur, fyrr en reynsluekið hefur” en gamall draumur minn rættist einmitt á föstudag, þegar ég fékk að reynsluaka Piaggio Vespa.
Það var draumi líkast að setjast á þessa goðsögn tímalausrar hönnunar og takmarkalausra gæða sem upphaflega var hönnuð af Corradino D’Ascanio undir lok síðari heimstyrjaldarinnar. Sá var lærður hönnuður en hafði mestmegnis fengist við flugvélasmíði og var fenginn til verksins af Erico Piaggio, syni stofnanda firmans sem nokkrum árum áður hafði tekið við þessu fjölskyldufyrirtæki.
Reksturinn fram að þeim tíma hafði snúist um varahlutaframleiðzlu fyrir skipaiðnað, lestir og vöruflutningabíla en það átti svo sannarlega eftir að breytast, því vinsældir þessa fallega farartækis létu ekki á sér standa. Tíu árum eftir að fyrsta gersemin var framleidd, hafði heil milljón slíkra verið seld. Í dag hafa 17 milljónir Vespa verið framleiddar og seldar um allan heim.
Ok.... ég gleymdi mér aðeins í sögustund.. en mér finnst þetta bara allt svo makalaust merkilegt, og ég er í gegnum tíðina búinn að sjá svo endalaust margar af stjörnum hvíta tjaldsins aka um á einmitt svona hjólum. Horfnar stjörnur eins og Gregory Peck og Audrey Hepburn vöktu athygli á svona hjóli í Roman Holliday 1956, Charlie Chaplin átti svona hjól, Dean Martin, Anthony Quinn og Marlon Brando áttu Vespa, og svo man ég eftir að hafa heyrt um að leikkonan lostafulla frá Svíþjóð, Úrsúla Andress hafi einusinni fengið svona hjól í vinnulaun.
Hvað ætli hún hafi gert???
Lesa meira... 14.05.08 Höfundur: Jóinn 579 lesendur |
|
|
Margur er knár, þótt hann sé blár
|
|
Fór í messu, en líka á mömmu mína
Það er ekki hægt að segja að ég sé mjög kirkjurækinn þrátt fyrir að vera þó alls ekki trúlaus. Ég hef farið í kirkju í hvert sinn sem elzti bróðir minn giftist, og var auðvitað ekki fjarverandi þegar ég fermdist sjálfur, né þegar sonur minn var skírður til kristinnar trúar. Þá hef ég að sjálfsögðu sótt kirkjur þegar komið hefur til jarðafara, en þó aðeins þegar einhverjir kveðja þennan heim sem staðið hafa mér nærri, og mér verið hlýtt til. Ég hef til dæmis farið á þrjár jarðafarir þetta árið, sem eru jafn margar og ég hafði sótt alla ævina áður en þetta ár hófst.
Í morgun brá hinsvegar svo við, að ég vaknaði snemma, fullur af spenningi.. jú og auðvitað sperringi eins og alltaf, en spenningurinn kom til að því að ég var á leið í messu. Mótor-messu! Jabb... Það var messa sérlega tileinkuð mótorhjólafólki, og í ljósi þess að ég keyri hjól með mótor, nýgenginn í Sniglana, var auðvitað ekki úr vegi að "Snigill númer 2050" mætti til messu á sínum vélfáki.
Af öllum þeim tugum leðurklæddra karlmanna sem sóttu messuna, var MINNST UNDIR MÉR AF ÖLLUM... fínt... Og það gat líka ekki verið meira áberandi :-)
En þetta var frábært, eitthvað sem ég sé ekki eftir og mun reyna að mæta í á hverju ári hér eftir. Eftir messu fóru síðan allir í súpu og brauð í safnaðarheimilinu en enduðu svo á ofsaflottri hópreið um bæinn.
En ég fór ekki bara einusinni til kirkju í dag... heldur tvisvar. Pabbi hringdi núna fyrir kvöldmatinn, bara að spjalla.. spurði hvað ég væri búinn að vera að braza.. og ég sagði.. “tjahh.. ég fór í messu í morgun... og svo var ég bara að koma heim... fór sko á mömmu núna seinnipartinn!”
Það kom 3 sekúnda þögn í símann og svo sagði sá gamli með stóízkri ró.. ."Nújá.. tókztu myndir?"
Lesa meira... 04.05.08 Höfundur: Jóinn 449 lesendur | |
|
ramm damm damm!
|
|
Karlmaður á KitchenAid
Það tilkynnist hér með að eigandi þessara mis-djúpu þanka hér á rjoma.is hefur nú gengið til liðs við Bifhjólasamtök Lýðveldisins, orðinn Snigill númer 2050, ég hef nú beðið aldraða en ótrúlega fríða móður mína að hætta að kalla mig hinum ókarlmannlegu gælunöfnum; "sætuköggul" "múzzumöffinz" eða "hjartabozzann" og kalla mig í staðinn þessu númeri sem ég mun nú stoltur bera um ómunatíð.
Það væri jafnvel enn svalara ef hún kallaði mig hinu nýja nafni mínu á enzku.. TWO-O-FIVE-O... sem hljómar líkt og vélmenni í stjörnustríðzmynd, eða jafnvel póstnúmer í Beverly-hæðum.
Margir vina minna hafa hæðst að mér fyrir að aka um á vezpu, og ég fengið að heyra að ég yrði ekki kerlingarlegri þótt ég keyrði um á KitchenAid... eins og það væri reyndar kúl! Og þegar ég tilkynnti mínum nánustu að ég væri nú genginn í Sniglana fékk ég að heyra fullt nafn mitt sagt á hærri hljóðstyrk...og með öllum aukastöfum.... en það gerist bara þegar ég er búinn að gera eitthvað öfga-hneykslanlegt af mér.
„JÓHANN VALDEMAR NORÐFJÖRÐ GUNNARSSON FIMMTI!!!" ..ok þetta fimmti er grín..
Og ég heyrði það aftur þegar ég skýrði glaðhlakkalegur frá því að þegar ég gengi í þessi virtustu vélhjólasamtök landsins, yrði ég sjálfkrafa skuldbundinn til að taka þátt í öllum hóp-akstri Sniglanna sem ég hefði tök á að mæta í. Ég væri líka þessvegna búinn að fá mér leðurvezti með erni á bakinu, ætlaði að safna „molezter-skeggi“, og hefði engan hug á að missa af einum einasta viðburði á OKKAR vegum :-)
Já sæll.. eigum við að ræða það eitthvað eða???? ha???
Lesa meira... 29.04.08 Höfundur: Jóinn 481 lesendur |
|
|
|
|
|
