Nú hef ég sett upp nýjan og betri blogg-vef hér á litla léninu mínu nei.is, en undanfarið hef ég verið að grúska í vefforritunarmálinu PHP (Php: Hypertext preprocessor) og til að læra almennilega á þetta nýtti ég það við endurnýjun síðanna minna. Á nýju síðunni bætast við nokkuð margir nýir fídusar og efnisflokkar til viðbótar þessu hráa bloggi sem ég hef haft fram til þessa og enn eiga eftir að bætast við fleiri flokkar eftir því sem ég læri betur á þetta undur vefhönnunar.

Ég er þarna með uppskriftavef þar sem ég er að byrja að setja inn uppskriftir sem ég hef verið að prófa, nota og líkað, myndabanki er á leiðinni og jafnvel spjallkerfi, vefmyndavélar og fleira sem mér sýnist aðsé hægt að möndla í þessu sniðuga kerfi. Jæja.. Þið skoðið þetta...

Best er að byrja á að fara í borðann hægramegin á nýju síðunni og velja "Búið til aðgang" og velja þvínæst "Nýr notandi". Restin í útfyllingunni skýrir sig sjálf. Munurinn á því að vera skráður notandi og óskráður felst fyrst og fremst í því að skráðir notendur sjá upplýsingar og möguleika sem dylst hinum óskráðu, þannig að þeir sem skrá sig inn eru að sjá oft allt annan texta í blogginu en þeir sem eru óskráðir og sjá jafnvel í heild sinni innsett blogg sem eru hinum óskráðu með öllu ósýnileg. Eins og er er uppskriftavefurinn opinn... enda er ég ekki búinn að setja mikið inn á hann, en síðar verður notkun hans bundin við innskráningu eins og fleira þarna á síðunum.

Sjálfur kem ég ekki til með að vita hver er hvað í þessum skráningum enda þarf notendanafnið ekki að fela í sér ykkar rétt nafn og það er öllum sem nenna að lesa þetta, frjálst að sækja sér notendanafn og lykilorð.

Fram til þessa hef ég notast við Dreamweaver vefhönnunarforritið til að vinna í síðunum, en þetta auðveldar svo mikið alla vinnslu að ég hlýt að verða duglegri að blogga þegar þetta kerfi lærist.

Slóðin á nýju forsíðuna mína er: http://www.rjoma.is/blogg

Blessíbili ;-)

Vá, bloggleti hefur öðlast nýja merkingu og ég skammast mín .....næstum því. Undanfarnir dagar hafa verið annasamir og ekki laust við að hafi örlað fyrir stressi í hárlausum, hvítum og lítið eitt feitum kolli undanfarna viku. Þrátt fyrir þetta hef ég mætt nokkuð vel á æfingar en margar þeirra hafa verið svakastuttar vegna tímaleysisins. Vil frekar mæta stutt en sleppa því alveg...

Ég man reyndar ekki mikið sem hægt er að setja í blogg, en í morgun fór ég með soninn í vikulegan talþjálfunartíma þar sem hann var í S-inu sínu.. í breiðri merkingu orðsins. Snáðinn nennti ekki að hlusta mikið á talþjálfann þegar hún fór í upphafi tímans yfir þau atriði sem átti að taka fyrir. Eftir smá upptalningu á leikjum sem kennarinn stakk upp á, hallaði snáðinn sér aftur í stólnum og sagði yfirvegaðri röddu: "Ég ætla að semja við þig". Talkennarinn rak upp stór augu og sagði "NÚ?". Snáðinn hélt áfram: "Ég vel þrjú og þú velur eitt"... og lyfti upp puttum til að hún skildi örugglega skiptinguna á þessu. Og það varð úr. Þau spiluðu einhverja spjaldaleiki og nú er guttinn búinn að ná þónokkurri talfærni. Farinn að segja orð sem hann átti annars í pínu vandræðum með að bera rétt fram, svo tímarnir hafa skilað árangri. Í lok tímans fékk hann síðan að velja sér límmiða í verðlaunaskyni og ég fékk sjálfur blátt blóm á handarbakið þegar við komum út í bíl vegna þess að ég var "kurteis og prúður" meðan á tímanum stóð.

Í dag fór ég í hina mánaðarlegu ferð á skrifstofu sýslumannsembættisins og viti menn... Ég þurfti ekkert að bíða og ég er ekki frá því að afgreiðsludaman hafi splæzt brosi á mig í lok afgreiðslunnar. Annaðhvort var þetta bros eða hún hefur óvart fengið álpappír upp í sig með tyggjóinu. En þetta var að vanda notaleg stund á þessum kontór og ekkert ergelzi í gangi eins og í síðasta mánuði.

Þegar ég sótti föt í hreinsun sagði afgreiðslumaðurinn mér að ein skyrtan mín væri "ömurleg". Hehe.. flottur.. Ég spurði nótla strax "hvað hún hefði sagt við'ann", og hann sagði mér að hann væri næstum því til í að kaupa hana af mér, svo ég kæmi ekki aftur með hana. "Ok.. haltu bara áfram að segja mér að fötin mín séu ömurleg og þá kem ég ekkert meira með þau hingað" sagði ég glottandi, en málið var að umrædd skyrta er víst með "tvöföldu brjósti" sem þýðir að hún er líklega framleidd í helvíti til þess eins að angra starfsfólk þvottalauga og þessi hreinskilni afgreiðslumaður sagði mér að hann hefði þurft að taka inn "prózakk" til að ná að klára að strauja hana rétt áður en ég kom að sækja gripinn. Djössem ég ætla að flýta mér að krump'ana og óhreinka! muaha!

Jæja, þarf að stytta þetta og klára vinnudaginn. Framundan eru nokkrir dagar í höfuðborg Danmerkur, København en þar ætla ég að verzla föt á okkur feðgana, kaupa jólagjafir, þræða steikhús og matsölustaði auk þess að skreppa á hinn fræga jólamarkað í Tívólíinu á Vesturbrú. Sjálfur hef ég ekki komið til Danmerkur svo ég hef leitað til ráðagóðra varðandi upplýsingar. Í hádeginu í gær borðaði ég hádegismat með höfuðsmönnunum í KB-Banka, og þeir fóru yfir öll helstu steikhúsin og beztu matsölustaðina með mér, svo ég kem án nokkurs efa feitari og höfuðstærri heim, þ.e. ef ég lifi flugferðina af. Jább.. Flughræðslan segir nefnilega til sín þessa dagana og undanfarin kvöld hef ég verið að glugga í bókina "The Naked Pilot" þar sem fjallað er um mannlega þætti flugslysa. Í bókinni eru atriði eins og "klaufaleg samskipti", "karlremba", "leiðindi", "fullkomnunarárátta", "þreyta" og "streita" oftar en ekki ástæða þess að flugvélar "lenda" fyrr og verr en ákjósanlegt hefði verið. Það er því einlæg von mín að flugmaðurinn sem flýgur minni vél verði samskiptavænn "rauðsokkur" án allrar rembu, með einsdæmum skemmtilegur, nett kærulaus, vel úthvíldur og með ólíkindum afslappaður.... Þá verður þetta í stakasta lagi. Tek hann í persónuleikapróf í upphafi ferðar...

Alltaf gott að glöggva sig á þessum hlutum og ala á hræðzlunni. Á einhverju tímapunkti verður hún svo mikil að hún fer hringinn og manni verður skítsama og fílar jafnvel þegar vélin kastast til og frá svo það slettist .... Held samt að ég eigi slatta eftir í það sko.

Argh.. Rétt í þessu var ég að rekast á minnismiða á skrifborðinu mínu... Á hann hef ég skrifað: "Áríðandi ! síðasta lagi mánudag !!! "... Síðasta lagi hvað? Hvaða mánudag? ...Og hvað er svona áríðandi?

Hef gleymt að skrifa það.... Svo að á þriðjudag verð ég líklega í slæmum málum. hmmphhh... Og tilhvers í veröldinni geri ég þessa glórulausu ör sem er undir textanum?! Hún hefur sko þokkalega átt að vera "hint aldarinnar". Hún vísaði í átt að heftaranum mínum, svo það er spurning um að ég fái einhvern til að hefta eitthvað áríðandi fyrir mig á mánudaginn.. Jahá! Stundum bætist ég jafnvel sjálfur í stóran hóp þeirra sem þola mig ekki :-)

Ok.. Heim að borða og pakka.. Góða helgi allir og húbbe húlle húlle!

Þetta var góður dagur í Jó-heimum og ferlega spennandi að auki. Ég sótti klóninn minn á leikskólann, og eftir að hafa drukkið kaffi með pabba gamla, og farið í vinnuna í smástund, upplifðum saman "spennu aldarinnar". Fengum að fara í bíltúr í vörubíl, og að auki sjá húsið okkar og garðinn OFAN FRÁ, svífandi í körfu hátt yfir húsþakinu og vá-hljóðin hafa án nokkurs efa ómað um hverfið. Við settum jólaseríur í fjögur tré í garðinum og þá ætti hann að vera næstum tilbúinn fyrir Jólahátíðina. Það fóru að vísu of sterkar perur í runna fram við götu, sem æpir óþarflega á mann þegar horft er að húsinu, en ég svappa út þeirri seríu fyrir lægra spenntri, og færi smá til svo þetta verði milt og gott alltsaman. Fyrir næstu Jól ætla ég síðan að setja upp þessar seríur í björtu, því ég er ekki alveg nógu ánægður með uppsetninguna á þeirri stærstu, enda erfiðara að sjá hvar ljósin liggja í kvöldhúminu.. en þetta verður að duga í ár.

Eftir að hafa gefið MiniMe síðbúinn kvöldmat og bað skuttlaði ég honum til mömmunnar og dreif mig svo aftur í vinnuna og var til miðnættis.

Góðum degi lokið... Ég fór á æfingu í hádeginu og jóla-fækkunin er farin að segja til sín á líkamsræktarstöðvunum líkt og í kvikmyndahúsunum. Tók axlir og handleggi, en hafði lítinn tíma að þessu sinni, svo ég hef átt betri æfingar en þessa í dag.

Ahh.. ok.. þarf að muna að fara með fatnað í hreinsun strax á mánudaginn.. Jói minn.. muna muna.. Svo var reyndar gríðarlega mikilvægt atriði sem ég þurfti að muna... og ég man það sko.. en ekki hvað það var. Djö... lendi pottþétt í slæmum málum.

Gone 2 Zleep.. bæ

Ég vann til næstum þrjú í nótt og hékk yfir virðisaukaskattsmálum, auk þess að spanka ljósritunarvélina mína. Hún ljósritar tvö blöð og flækir svo þriðja blaðið. Ég þurfti að ljósrita 60 skjöl og var orðinn gráhærður við vélarræksnið og kallaði hana nöfnum undir það síðasta. En þetta gekk að lokum og ég kláraði allt sem gera þurfti eftir 19klst vinnudag. Jói var líka óvenju ófríður þegar hann vaknaði í morgun og með svo mikið af stírum í augnkrókunum að magnið stíflaði næstum baðvazkinn þegar ég skolaði framan úr mér.

Er ég ætlaði að klæða mig fann ég ekki einar gallabuxurnar mínar. Taldi mig hafa þvegið þær og ef allt væri eðlilegt hefðu þær átt að bíða mín í þurrkaranum, en hann var tómur. Ég fann þær inni í bílskúr og það er mér algjörlega hulin ráðgáta hvernig þær komust þangað. En þær voru samt hreinar og samanbrotnar, svo ég fór í þeim í vinnuna.

Gráðugur er orð sem dekkar ástand mitt þessa dagana og það hefur skilað sér í þyngdaraukningu. Bæði hef ég átt óvenjumikið af súkkulaði í ísskápnum mínum, og svo hefur bakstur helgarinnar verið að rata upp í munninn á mér í töluverðu magni. Í nótt þegar ég kom heim missti ég mig líka í súkkulaði át. Borðaði hálfa pizzu sem ég átti á lager og svo var það eftirrétturinn nótla. Ein plata af dökku súkkulaði sem var eitthvað svo umkomu laus í kælinum. Ég drakk einn og hálfan lítra af undanrennu með þessu og veit sem er að ég hefði líka ekkert getað sofnað, vitandi af opnu súkkulaði stykki frammi í eldhúsi. hrrr..

Asni getur maður verið, því þegar maður borðar of mikið, stækkar á manni maginn og ekki ósennilegt að ég fái síðar mjaðmir á mettíma með sama áframhaldi. Komst líka ekki hjá því að mæta á fótaæfingu í dag og ég hef ekki mætt á æfingu síðan fyrir helgi. Þarf nefnilega annaðhvort að hreyfa mig meira eða borða minna.... Og mér líst eiginlega betur á fyrri kostinn, því ég ræð ekki svo mikið við átið hjá mér.

Ójá... Ætla ekki að vinna lengi frameftir í kvöld heldur hypja mig í bælið fyrir eitt, vakna ferskur og reyna síðan að komast í að hengja upp jólaseríur á morgun.

ÓHóóógeðslega sem ég svaf vel í nótt. Ef ég hefði sofið betur hefði ég án nokkurs efa drepist úr "sofavel-i".. Og þar með komist í annála. Dagurinn minn byrjaði samt snemma og búinn að vera svolítill erill @ work í dag. Launakeyrsla, bókhaldsstúss og tryggingamál hafa verið mál málanna þennan daginn, og verkefnalistinn minn er að klárast. Tek síðustu atriðin í kvöld áður en ég fer heim og þá er morgundagurinn á grænni grein.

Ég sleppti æfingu í dag, því ég skrapp í föðurhús í hádeginu til að aðstoða mömmu gömlu sem var í einhverju tölvuveseni og drakk kaffi með gömlu hjónunum. Pabbi gamli var aðra hendina alla plástraða og þegar ég spurði hverju sætti, sagði hann mér að hann hefði dottið á svelli þegar hann var að fara inn í bílinn fyrir hádegið. Mamma, sem er sérfræðingur í að detta, og hefur dottið á ólíklegustu stöðum sagði mér að hún væri búin að detta tvisvar núna undanfarna viku, bæði skiptin heima.... á þurru parkettinu og í annað skiptið lenti hún á hausnum. Jább, þau eiga sko sameiginleg hobbý þau gömlu og ég veit núna hvaðan ég hef þessi "dettu'girni" um þetta leyti ársins. Þetta er bara að verða partur af jólaundirbúningi stórfjölskyldunnar. :-)

Það eru allir að detta núna.. sumir í'ða en aðrir á'ða. Í morgunblaðinu í dag er risafyrirsögnin "Rann stjórnlaust og datt" og ég velti fyrir mér þegar ég sá forsíðuna hverskonar gúrkutíð væri í gangi hjá einum stærsta fjölmiðli landsins. Þegar það er orðin stórfrétt að gömul kona hefði dottið við að fara yfir götu upp í Breiðholti og tognað á annarri löppinni. En um það fjallaði fréttin mestmegnis ásamt fjálglegri lýsingu konunnar um hvernig hún hefði verið í mesta sakleysi sínu að rölta yfir götu "þegar ósköpin dundu yfir". Hjúkk... eins gott að ég er áskrifandi að blaðinu, því annars hefði ég ekkert vitað um þetta hræðilega ólán konunnar í Breiðholtinu. Það að reykvízka hálkan sé sleip var líka forsíðufrétt í Fréttablaðinu sem var með mynd af strák sem hafði dottið og úlnliðsbrotnað... reyndar ekki á svelli, heldur í skólanum.

En það eru semsagt allir að detta og þetta verður brátt viðurkennd þjóðar-íþrótt. Þegar 10.000manns eru síðan farnir að stunda þetta og keppa í greininni er hún orðin gjaldgeng á Ólympíuleikum.. Sem væri snilld, því þá myndi maður góna á fleiri greinar en strandblak kvenna og fimleika.

Held að ég sé ekkert búinn að borða í dag, og kemst ekki heim fyrr en um miðnættið. Kvöldmaturinn minn verður því tvö PrinsPóló og 100gr af NóaKroppi. hrrr..

More later...

Vinnufélaginn segir mér gjarnan að ég sé "andsetinn" og sendi mér í gær milli skrifstofa hér tölvupóst og sagðist hafa fundið mynd af mér á netinu frá því að ég var lítill, og að auki sannaði hún að ég væri ættleiddur. Myndin skýrði ýmislegt í fari mínu, meðal annars hvaðan ég hefði erft háu kollvikin mín. Uhmm.. Hvaða kollvik á gaurinn við?!.. Ég er með þykkt og gott hár án allra kollvika og hélt ég hefði það frá mömmu!

Ég trúði nótla strax því sem ég sá á myndinni umræddu enda ekki ástæða til að rengja vinnufélagann. Var rétt við það að hringja í pabba gamla og spyrja hann hvort ég væri virkilega ættleiddur, þegar ég áttaði mig á þessari mynd. Þetta reyndist örlítið "módifæjað" veggspjald frumsýningamyndar vikunnar. "Seed Of Cucky"... Allir í bíó!

Ætla að taka úlpu vinnufélagans með mér á klósettið næst þegar ég tefli við páfann, og skilja hana þar eftir...bara til að ná fram hefndum.

Ég er svo sannarlega dottinn í jólagírinn, og það kann á sama tíma að hljóma undarlega, en ég VONA að Jólin komi ekki líkt því strax. Tíminn fram að Jólum er nefnilega minn uppáhaldstími. Bloggið hefur ekki alveg verið inni hjá mér undanfarin 10 dægrin, en það er þó margt æðislegt búið að drífa á dagana. Peran sem varð mér að falli fyrir síðustu Jól var til að mynda sigruð, og það án beinbrota í þetta skiptið. Það er samt ekki laust við að maður sé búinn að kvíða fyrir uppsetningunni uppi í sex metrunum þarna niður í vinnu, og vart liðið sá dagur núna í haust að ekki hafi verið huxað til uppsetningarinnar á jólaljósum fyrirtækisins. Á þriðjudaginn kom vörubíll með krana, Jói dreif sig upp í körfu og skuttlaði þessu upp. Núna eru liðnir fimm dagar og ég er enn með strengi í rassinum eftir uppátækið. Það skulfu svo á mér fæturnir að rasskinnarnar klöppuðu, meðan ég skúfaði þessa tilteknu peru í. Peruna sem ég var með í höndunum þegar ég datt niður á malbikið og bar fyrir mig rifbeinin, fyrir réttu ári síðan. Þrátt fyrir stressið gat ég ekki stillt mig um að taka mynd meðan ég skrúfaði peruna í. Svipurinn á mér er nákvæmlega í samræmi við það sem ég var að huxa á þessum tímapunkti. "I'm back, you gaddam perustæði from hell.. you feel that?? hahh?...punk..".

Það er samt merkilegt að þegar maður horfir upp, finnst manni þetta ekkert svo rosalega hátt, en þegar maður er kominn upp og horfir niður, þá er jörðin frekar langt í burtu. Þegar maður síðan fer þessa vegalengd í frjálsu falli, þá er tíminn líka þokkalega fljótur að líða. Gæti í mesta lagi talið upp í "EINN" á leiðinni niður... ef maður er fljótur að telja..!

Núhh... Jæja, ég er líka farinn að pota upp jólaljósum heima í litla kotinu mínu, og hef nú komið fyrir sex gluggaseríum af þeim ellefu sem eiga að fara upp. Það er að auki kominn "peraður" jólasveinn út í garð og í næstu viku kemur kranabíll til að aðstoða mig við að setja seríur í gullregnið sem vex fyrir framan húsið. Ég er að huxa um að hafa örlítið fleiri seríur í gangi þessi Jól en í fyrra, og fjölga eingöngu utanhúss í þetta skiptið, enda þyrfti ég fleiri glugga á húsið ef ég ætlaði að fjölga í gluggalýsingunni. Rúmfatalagerinn er með ógissla ódýrar seríur sem ég ætla að prófa að setja út í garð og sjá hvernig virka. Mér líst auðvitað bezt á að kaupa nokkrar 40 ljósa með stórum perum, en ég er tvo daga að vinna fyrir einni slíkri, svo þær bíða þar til ég vinn í happdrætti heyrnalausravinafélagsins. Ég keypti nefnilega miða af einum sem kom og dinglaði hjá mér eitt kvöldið. Hann var nótla mállaus og benti á miðabúnka þegar ég opnaði dyrnar og gaf frá sér úhh-bahh-mihhahh-hljóð. Auðvitað kaupir maður af svona sölumanni.. Hvernig gæti maður sagt "nei ekki séns, koddu þér í burtu" við heyralausan mann?! Maður gæfi líka mikið meira til rauðakrossins ef þeir sendu hungruð börn heim til manns rétt fyrir Jólin... Skrítið að engum skuli enn hafa dottið það í hug.

Úlpan sem ég fékk um daginn er búinn að vera í viðgerð í jafnlangan tíma og ég hef getað verið í'enni. Fyrst duttu kózar af'enni eins og lauf að hausti, og daginn eftir að ég fékk hana úr þeirri viðgerð bilaði rennilásinn á'enni og það þurfti víst að drepa einhvern til að ná að útvega annan eins rennilás. Spurði samt ekki hverjum var fórnað, en ég fékk úlpuna í vikunni sem leið með óaðfinnanlegum rennilás. Fyrsta daginn sem ég var í'enni eftir upptektina flæktist ég í mjólkurfernu á kaffistofunni og hvolfdi yfir mig nýmjólk. Fernan féll að sjálfsögðu algjörlega á hvolf í kjöltu mér, en ég greip svo snökkt í'ana til að rétta hana við að ég gusaði restinni úr fernunni framan í mig. Drekk ekki nýmjólk, og úlpan mín minnkaði í þvotti. Meðan ég beið eftir þvottavélinni fékk ég mér Paul Newmanz popp og braut upp úr tönninni sem tannzinn gerði við í þarsíðustu viku. Hann tók 2þúsundkall fyrir viðgerðina á þessari tilteknu tönn og ég ætla að spyrja hvort hafi verið ábyrgð á'uzzu... Og nefni ekki Paul Newman á nafn í þeirri umræðu. Úlpan fer síðan á hjálpræðisherinn eða þá kannski að ég rétti þeim næsta sem bankar hjá mér og reynir að selja mér happdrættismiða á vegum dvergavinafélagsins. Ef sá verður málllaus og heyrarlaus, þá skilur hann mig pottþétt þegar ég rétti honum glænýja úlpu sem smell-passar á'ann.

Ég hef samt verið ótrúlega heppinn þrátt fyrir þetta með úlpuna, mjólkina og tönnina og dagarnir mínir verið rosa góðir. Undanfarnir dagar hafa líka verið strákadagar og litli snáðinn minn heldur betur lýst upp húsið og tilveruna. Við erum búnir að prófa piparkökubakstur með glassúr-málun, og í dag fórum við út í garð og gerðum risaljón. Uhmm Ljón í fullri stærð reyndar, sem gladdi guttann svo mikið að hann dinglaði í nokkrum nærliggjandi húsa til að kalla til fólk sem átti síðan að dásama þetta guðdómlega sköpunarverk snjófeðganna. Lilli fékk þá snilldarhugmynd að gera varðmenn við bílastæðið, en þeir máttu samt ekki vera hærri en hann. Ef svo yrði, missti hann titilinn "Gunnar STÓRI", en þannig kynnti hann sig þegar hann stóð uppi á hrygg hálfkláraðs ljónsins með skóflu í annarri, og snjókúlu í hinni....rétt áður en hann henti henni í mig.... sko skóflunni..

Það var fullkomin hláka til snjófígúrugerðar í dag, en á eftir fylgdi rigning dauðans, svo ég býst ekki við að ljónið, né "varðmennirnir" tveir, lifi nóttina. Ég tók samt myndir með símanum, og gæðin eru eftir því... En læt þetta gossa hérna til að viðhalda montinu og sjálfumgleðinni sem ríður húsum hér á þessu bloggi :-)

Já... Restin af deginum hefur farið í pizzugerð með MiniMe, auk þess sem við fórum í grettukeppni meðan deigið hefaðist. Tókum að sjálfsögðu myndir af því, okkur sjálfum til skemmtunar. Það þarf nebla ekki mikið til að gleðja okkur... bara okkur! :-) .... og nótla jólapakka.... hafi einhver gleymt að setja nöfnin okkar á listann sinn..

Ok... myndasyrpa!

Ég var að tala við dýrasérfræðing í dag og við ræddum að sjálfsögðu hollenzku lungna-sniglana í spínatinu mínu. Hann sagði mér að það sem ég fann í spínatinu hefðu líklega verið krakkar. Já, sniglakrakkar!!! Málið er að sniglar verpa eggjum og svona salatfíklar eins og þessir hollenzku sem ég kynntist, verptu eggjum sínum í salatlaufið sem líklega næðust síðan að klekjast út eftir uppskeru og við skolun næðist nótla bara að skola "foreldrunum" burt, en grizlingarnir væru egg á þeim tíma, föst inn í laufinu. Eftir smá tíma og næðu eggin svo að klekjast og litli og glænýir "krakkar" tækju að dúllast í spínatinu mínu. Ég væri því tæknilega séð kannski ekki að tína hollenzka snigla þarna, heldur ÍSLENDINGA. Hollenzk-ættaða smásnigla, fædda á íslandi.... eða þar um bil.

Um hádegið fór sá sem þetta ritar á fund verzlunarstjóra Nettóz og hann bætti mér þessa tvo poka sem um ræddi. Ég hefði reyndar alveg viljað fá mikið meira en tvo aumingjans poka, enda skaðinn meiri en sem nemur tveimur spínat-pokum ef pöddurnar verða til þess að maður missir lystina á þessari glæsilegu heilsubót. En maður er vanþakklátt svín og væri nær að þegja og þakka fyrir að hafa fengið einhverja úrlausn mála í kjölfar vælubréfs og kvartana. Nýja spínatið var heldur ekkert pöddulaust eins og ég hafði vonað, því ég fann með aðstoð kaffi-félaga minna fjórar litlar vængjaðar bjöllur í öðrum pokanum. Og í þetta skiptið nenni ég ekki að kvarta... Það er samt ljóst að framvegis borða ég ekki "ferskt" spínat frá Hollandi í myrkri og skoða hvert blað sem ég borða. Og svo á þetta "sniglar-að-verpa-eggjum-dæmi" ábyggilega eftir að hafa letjandi áhrif á spínat-áhuga minn.

Dagurinn hefur síðan að mestu farið í vinnu vegna 10mánaða-uppgjörs í fyrirtækinu sem virðist koma prýðilega út. Auðvitað gæti maður líka sýnt vanþakklæti þar, enda hækka bara hjá manni takmörkin jafnóðum og maður nær þeim, en ég er sæmilega sáttur og að vanda býsna glaður.

Perurnar í jólaskreytingar fyrirtækisins eru í pöntun. Kom við í perubúð seinnipartinn og tók loforð af eiganda verzlunarinnar að sendingin kæmist í hús strax eftir helgina, svo þá verður húsið skreytt. Ég er líka búinn að panta vörubíl með nýjasta krananum í bænum, því ég vil helst ekki vera uppi í körfu, hangandi í eldgömlum krana þegar vörubílstjórinn áttar sig á því að hann þurfi að fara að endurnýja græjurnar sínar. Vinnufélaginn sem ætlar þetta árið að vera með í "Operation Dropdead" heimtar hjálm þótt hann fari ekki upp í kranann. Segist vilja hafa nauðsynlegan öryggisbúnað ef ég dytti á'ann. Ok.. og það er nebla svo líklegt... Hann fær bara loðhúfu svo honum verði ekki kalt á kollinum, hjarta-stuðtæki og gsm-síma til að hringja í 112 ef eitthvað fer úrskeiðis. Hann ældi þegar ég spurði hann hvort hann myndi blása í mig lífi ef ég dytti og hafði á orði að hann treysti mér ekki nægilega vel til framkvæma munn-við-munn á mér. Ég væri nefnilega líklegur til að þykjast dauður og troða síðan tungunni á mér uppí'ann... *hrollur* Einmitt... Daginn sem fríz í víti... hehe.. Ég veit líka að hann myndi bara þukkla á brjóstunum á mér.

Jú, ég komst síðan á stutta æfingu í dag, og það var hellingur af fólki mætt í Átak. Tók axlir og handleggi auk þess að taka aukalega kálfa sem mér fannst ég ekki hafa tekið nægilega vel á síðustu fóta-æfingu. Maður vill síður verða eins og ostapinni á hvolfi... svo fæturnir mega ekki verða á eftir í æfingunum, þótt manni finnist þær æfingar etv ekki þær skemmtilegustu.

Kvöldið fer í vinnu, en þegar ég kem heim í nótt ætla ég að grafa upp jólakortalista síðasta árs og leggja drög að nýjum fyrir 2004. Ég fann kort eins og ég hafði sent í fyrra þegar ég lagaði til í geymslunni um helgina og mæ god hvað ég hef verið lyfjaður þegar ég samdi textann í þau. Kortið var svo "softí" að helmingurinn af þeim sem þau fengu hafa þurft að lesa það á snyrtingunni.. setið á klóinu og ælt í vazkann. ;-) Í ár ætla ég að gera þetta svipað, nema hvað ég ætla að reyna að halda kúlinu.... amk eins og hægt er.

Jæja.. hættur í bili, bæblogg!

Ég hef hvergi fundið upplýsingar á netinu um þessa sniglategund sem lá sofandi í spínatinu mínu og undirritaður fjallaði um hér á dögunum, en í morgun opnaði ég poka sem ég hafði keypt í Nettó á sama tíma og sniglapokann fræga og hóf að rífa í mig hið meinholla spínat. Það var ekki langt liðið á pokann þegr ég tók að finna skordýrategundir sem líktust litlum gulum maurum með lappir "und alles" svo pokanum var hent í ruzlið. Frameftir morgni huxaði ég ráð mitt en ákvað síðan að láta senda út fyrirspurn. Skrifaði framkvæmdastjóra dreifingaraðila grænmetisins og sagði farir mínar ekki sléttar. Spurði hversvegna upprunalands væri ekki getið á grænmetispokunum og pökkunardagsetningar ekki heldur, né næringarinnigildis skordýranna sem væru farin að skipa stóran sess í grænmetisátinu hjá mér þegar ég keypti afurðir fyrirtækisins. Það liðu ekki margar klukkustundir þegar mjög svo almennilegt svar barst frá stjóranum. Bæði kurteislegt og greinagott.

Það er sannarlega gaman að kvarta eða senda frá sér athugasemdir þegar menn bregðast jafn vel við, og í svari hans voru útskýringar og svör við öllum framlögðum spurningum mínum, nema þeirri með næringargildi snigla og maura. Í svari framkvæmdastjórans kom fram að þeir höfðu þegar gripið til aðgerða enda voru þeir einmitt að ganga frá stórri grænmetispöntun, þar á meðal spínati, norður til Akureyrar í lok daxinz. Prufur voru teknar og grænmetið skannað með þeirri niðurstöðu að það verður að öllum líkindum pöddulaust spínat kemur í verzlanir hér á norðurslóð í fyrramálið. Auðvitað er ekkert hægt að lofa að maður finni aldrei dauðar pöddur af og til í grænmeti, hvorki íslenzku né erlendu, en 46 sniglar í sama pokanum er engu að síður töluvert yfir eðlilegum mörkum að mati sérfræðinga í grænmetisbransanum.

Spínatið ku vera "lífrænt ræktað" og hollenzkt eins og ég reyndar vissi, en það er flutt í stórum pakkningum hingað upp á skerið þar sem það er skolað vandlega, hreinsað með íslenzku vatni og pakkað í smærri einingar, sem gerir það að verkum manni er óhætt að borða það beint út pokanum, rétt eins og ég hef alltaf gert. Mér skilst að aðeins einusinni áður hafi fyrirtækinu borist athugasemd vegna skorlifnaðar í grænmeti, svo ég kaupi áhyggjulaus þetta dýrðarlauf sem ku vera flestra meina bót, spínatið.

Jói fer því í Nettó á morgun að sækja nýtt snigla- og maurafrítt stöff.

Í gærkvöldi fór ég snemma heim, því ég fór að finna til flensueinkenna. Verki í augum, hitaslæðingi, beinverkjum og auki pínu ógleðitilfinningu. Áður en ég hoppaði með þvottapoka á enninu upp í rúm lagaði ég smá til í bílskúrnum hjá mér sem núna er alveg að verða tilbúinn til útleigu fyrir búslóð vinkonu minnar sem senn flytur úr borg óttans í stressleysi og veðursæld landsbyggðarinnar. Það á líka að múra bílskúrinn minn fyrir Jólin, svo þá þarf hann að vera tómur og sæmilega hreinn. Fyrst þarf þó að leggja nýjar raf- og vatnslagnir, en SÍÐAN kemur múrarinn og verður múraður.

Í dag hef ég setið sveittur, en þó skjálfandi úr kulda á skrifstofunni með þykkt ullarteppi utan um mig, rétt eins og gömul kona frá Kákasus og ætla að sjá til hvort ég fer ekki bara snemma heim í kvöld og kúri. Ef ekki klára ég vinnudaginn upp úr miðnætti sem er líka fínt, því það er nóg að gera.

Á morgun ætla ég að vera laus við ónotin og skella mér á langþráða æfingu, kaupa perur til jólaskreytingar utan á fyrirtækinu svo allt verið klárt þegar ég loksins "dett" í jólaljósagírinn. Þarf bara að gæta þess að detta ekki úr'onum eins og hefur svosem gerzt.

Læt þetta duga í bili, natti natt blogg

Ég fór til tannlæknis í dag en ég hafði náttúrulega steingleymt þessum tíma og vissi ekki fyrr en gemsinn minnti mig á þetta stefnumót við tannlækninn minn í hádeginu. Það brotnaði örlítið upp úr tönn hjá mér í sumar þegar ég hámaði í mig bláan Ópal, og þetta agnarsmáa brot hefur böggað mig svolítið... bara að vita af því þarna, svo það varð auðvitað að laga og gera við ef eitthvað sæist sem þess þarfnaðist.

Síðast þegar ég fór til tannsa, sem var fyrr á árinu hafði tannlæknirinn sem er býsna foxí beiba, gert við eina tönn fyrir 10þúsundkall og gefið mér 7,9% í afslátt. Í dag kostaði 10.000kr að gera við þrjár tönnzlur, og afsláttur daxinz hljóðaði upp á 6,15%. Á reikningnum stóð: "Skorufylling, 1.900kr", en þetta er ódýrasta skorufylling sem ég hef fengið og er því alsæll með heimsóknina. Ég hefði sjálfur ekki getað boðið skorufyllingar á lægra verði, og það á vinnutíma, en velti fyrir mér hvort ég hefði etv átt að bjóða tannlækninum og jafnvel "klínkunni" sem var líka rosasæt upp á vinnuskipti ;-) Skorufyllingarbítti! hmm...

Ég veit að ég er að snúa út úr núna, en skorufylling er ótrúlega sniðug forvarnaraðgerð á tönnum fólks sem svínvirkar. Eftirfarandi grein eftir Petru Sigurðardóttur um skorufyllingar fann ég á heimasíðu Tannlæknafélags Íslands:

" Í bitflötum jaxla eru skorur eða rákir sem eru misdjúpar eftir einstaklingum. Ef skorunar eru svo djúpar og þröngar að erfitt er að halda þeim hreinum með tannburstun er töluverð hætta á að skemmd myndist fljótlega í tönninni. Stundum virðist tönnin heil að sjá á yfirborðinu en í skorubotninum getur smám saman myndast skemmd sem krefst viðgerðar með hefðbundum fyllingarefnum.

Tannlæknar grípa til skorufyllingar til að koma í veg fyrir að skemmd myndist í skorum tanna. Fyrst er tönnin hreinsuð með pimpsteinslausn. Skorunum er lokað með fljótandi plastefni og þetta plastefni er síðan hert með sérstöku ljósi. Að þessu loknu er tönnin tilbúin til notkunar. Í sumum tilfellum getur reyndar þurft að opna skorurnar örlítið með bor og jafnvel að hreinsa burtu skemmd sem myndast hefur á yfirborði tannarinnar.

Eigi að koma fyrir tannskemmdir með öflugri forvarnaraðgerð eins og skorufyllingu er mikilvægt að börn séu í reglulegu eftirliti hjá tannlækni. Honum gefst þá kostur á að fylgjast með komu jaxla og getur skorufyllt þá meðan þeir eru enn heilir. Algengast er að skorufylla þurfi 6 ára jaxla og 12 ára jaxla en það getur þurft að meðhöndla nær alla jaxla í munni. Skorur einskorðast reyndar ekki við jaxla, þær geta einnig verið innan á framtönnum efri góms, á hliðum jaxla og víðar á tönnum.

Skorufylling eru tiltölulega ódýr, sársaukalaus og einföld forvarnaraðgerð sem auðvelt er að framkvæma í flestum börnum. Foreldrar þurfa að hafa í huga að reglulegt eftirlit hjá tannlækni tryggir barninu rétta forvarnarmeðferð í tæka tíð. Skorufylling getur komið í veg fyrir óþarfa skemmdir á tönnum, skemmdir sem kalla á flóknari og erfiðari meðferð hjá tannlækni."

Jább.. Þannig er það sko..

Áður en ég fór í vinnuna í morgun fór ég líka með dósirnar sem ég hafði flokkað um helgina í endurvinnzluna og horfði á karlinn í móttökunni telja 128 plastflözkur úr poka sem ég hafði talið 144 flözkur ofan í. Þegar ég sagði honum mína tölu varð hann vandræðalegur og sagði, "notum bara þína tölu"... No shit Sherlock!!! ...Og með restina tók hann mig trúanlega. Djö, ég hefði átt að ýkja talninguna svolítið, en fékk þó væna summu í skilagjöld. 6.821kr, sem fer strax upp í skuldir sem eru að sjálfsögðu umtalzverðar um þessar mundir.

Ég sleppti hádegisæfingu í dag út af tannlæknatúrnum, en ég bætti æfingaleysið upp með því að fá mér samloku með skinku osti og kokteilsósu. Hleyp auka-mílu á morgun bara...

Víí!

Já, ég veit... Ætla ekki einusinni að reyna að afsaka blogg-letina, en nú skal bætt úr. Það er líka komin helgi hjá okkur feðgunum, við erum búnir að fara víða og dúlla okkur saman þessa daga sem af er. MiniMe og ég fórum í talkennzluna á fimmtudagsmorguninn og núna er þetta allt að detta inn hjá snáðanum. Hann er reyndar farinn að færa sig eilítið upp á skaftið blessaður, því þegar við fórum í kaffisopa á bifreiðaverkstæðið til pabba gamla, beindi sá stutti vísifingrinum að gaur sem vinnur á verkstæðinu og sagði honum "að hann væri búinn að vera". Þessi ógnandi setning frá englinum kom í kjölfar þess að bifvélavirkinn hafði brotið hald af könnunni minni, og viðurkennt það fyrir klóninum. Ég útskýrði fyrir stubbi í bílnum eftir kaffitímann að maður reyndi að forðast að segja fólki að það væri "búið að vera", jafnvel þótt það væri það ;-) ... En hann lætur vaða og er hvergi banginn litli kúturinn.

Í dag, laugardag vaknaði ég um hálfátta og hendist í sturtu, en leyfði lilla að sofa fram til níu. Það varð einhver misskilningur hjá mér og fór með hann í leikfimimorgun sem foreldrafélag leikskólans hans stóð fyrir, en fljótlega eftir að við komum fór hann þaðan á fimleikaæfingu og heimsóknir á eftir. Sjálfur nýtti ég tímann í að byrja að laga til í bílskúrnum hjá mér en tiltektin sú hófst með flözkutalningu og flokkun til endurvinnzlu. Í þau fáu skipti sem ég hef í gegnum tíðina farið með drykkjarílát í endurvinnzlustöðina hef ég farið og látið starfsmenn þar efra telja fyrir mig, en pabbi gamli ráðlagði mér að best væri að telja sjálfur og flokka, til að auðvelda málið, og þá tæki það mig líka skemmri tíma að fá afgreiðslu með þetta. Plastflöskur skyldu sér í poka, glerflöskur sér og dósir saman í poka. Það er næstum ótrúlegt hvað er búið að drekka mikið af vökva úr þessum umbúðum og ég ætlaði ekki að trúa mínum eigin augum þegar ég var búinn að sortera þetta allt og telja.

160dósir, 50 glerflöskur og 569 plastflöskur.... já, fimmhundruð sextíu og níu !!

Þetta er nótla ekki allt eftir mig, svo ég afsaki mig nú smá, því megnið af dósunum eru bjórdósir eftir teiti og gestakomur, glerflöskurnar næðu undir sömu afsökun, en plastflöskurnar eru eftir mig og soninn, en þó ekki allt gosdrykkir. Stór hluti af þessu er undan ókolsýrðu blávatni sem við erum með á flöskum og drekkum mjög mikið af. Ef ég slæi á lítrafjöldann þá væru þetta nálægt 500lítrar af vökva sem hafa verið í þessum ílátum en það fer nærri að þetta sé rúmlega einsárs drykkja heimilisins í þessum efnum.

Aha.. hljómar soldið mikið, og sennilega er það líka frekar mikið.

Pabbi gamli kom og gerðist ráðunautur í flokkunarmálunum og til að launa fyrir aðstoðina gerði ég smá hlé á tiltekt og möndlaði upáhaldið hans, pönnukökur að hætti hússins, með bræddu súkkulaði, vanilluís og Irish Cream kaffi blandað til helminga við miðlungsristað Merrild. Hann vill núna flytja lögheimilið sitt hingað til mín, segir að hinir tveir bræðurnir séu ættleiddir og hann vilji núna koma og búa á neðri hæðinni, en sem betur fer er sú hæð í útleigu akkúrat núna.... og svo held ég að það hafi verið maginn á þeim gamla sem talaði... ekki góðlegt höfuðið á þessum öðlingi.

Fljótlega eftir að gamli yfirgaf okkur strákana kom svo vinur minn í heimsókn og með honum drakk ég kerlingardrykkinn græn-te. Sá er í kaffibindindi og það vildi svo til að ég fór í Heilsuhornið fyrir helgina og verslaði hollenzkt "Jacob Hooy Groene Thee" sem ég drakk sjálfur hér um árið þegar maginn á mér hætti tímabundið að þola kaffi. uhmm.. Þegar ég les yfir það sem ég er búinn að blogga í dag, þá finnst mér það sjálfur frekar "feminízkt", tiltektir, matur og tedrykkja... En ég er sko ekki hálfnaður í "rangkynhneigðum" skrifum um daginn í dag... því ég eldaði ógurlegan kvöldmat til að toppa helgina.

Ég hafði tekið léttreyktann og eyfirzkann Gourmet-grís úr frysti í morgun og hann eldaði ég í kvöld og hafði hryggjasneiðarnar hunangsgljáðar. "Grízli" var í nokkrar mínútur á hvorri hlið á grillpönnu en síðan skuttlaði ég honum í örlitla stund inn í ofn meðan ég græjaði sósuna sem var ein sú skrítnasta en jafnframt einhver sú bezta sem ég hef skáldað og þetta er algjör grís. Hún var skrítin að því leytinu til að hún var með súkkulaði sem algjörlega fullkomnaði þessa máltíð. Mér finnst reykt svínakjöt eins og svo mörgum, alltaf svolítið þungt í mallann en það varð úr að reyna að "létta" máltíðina örlítið með því að hressa sósuna með súkkulaðikeimi. Ok... set uppskriftina af'enni hérna..ef ég man hana þá rétt.. bara til að einhver æli örugglega yfir sjálfumgleðinni, sem fer hér enn einusinni út yfir öll endimörk...

"Rjómasleginn súkkulaðiorgazmi Jóa Gottgrízz"

• 2stk Honig nautakrafts-teningar brotnir upp í 3dl af vatni
• 3dl af undanrennu hellt út í
  
• 1/2 fínskorinn rauðlaukur
  
• 6 vænir Flúðasveppir (skornir nótla)
  
• 1 msk RibsGelé frá gömlu verksmiðjunni
  
• 1 tsk af Dijon Originale sinnepi frá Maille le France
  
• 1/2 piparostur bræddur út í
  
• 1/2 plata (eða rétt rúmlega) af 70% súkkulaði, brætt út í
  
• 2dl rjómi og málið dautt.

Ég bar kjötið síðan fram á ferzku spínatbeði með hrísgrjónum og dverg-gulrótarskífum, en reif pínu parmesanost yfir kjötið á fatinu. Borðaði þetta svo með bakaðri smjörfylltri kartöflu og söxuðum graslauk og það var Jóla-malt sem við feðgarnir drukkum með þessu. Guttinn vildi reyndar bara kjöt, sósu og glas á háum fæti, en hann fékk lagt á borð inni í herberginu sínu þar sem hann sat og góndi á Stúart litla yfir borðhaldinu, því hann nennti ekki að sitja hjá mér "umlandi" af yfirgengilegu monti yfir eigin mat.. og lái honum hver sem vill.. hehe.

Það var smá afgangur af pönnukökudeigi síðan fyrr í dag og ég hafði ætlað að fá mér ísfylltar pönnzur með muldum heslihnetum og að sjálfsögðu dökku súkkulaði í eftirrétt, en ég er enn að springa úr "sadd'nezzi"... svo maður lætur þá fullnægingu bíða frameftir kvöldi.

Við erum búnir að fara í freyðibað eftir matinn og litli stubbur er að velja sér bækur að lesa, en síðan sendi ég hann með næstu lest til Draumalands. Sjálfur ætla ég að halda áfram í bílskúrnum fram á kvöld en á morgun ætlum við strákarnir sko að sofa út. Að öðru leyti er sunnudagurinn óráðinn en ég myndi giska á að við eigum eftir að finna okkur eitthvað skemmtilegt að brasa saman.

Blessíbiliblogg :-)

Ég var eins og upphleypt landakort í framan þegar ég vaknaði í morgun. Hafði sofnað á grúfu til fóta í rúminu í gærkvöldi og vaknaði með "koddafar dauðans" í andlitinu. Stundum er gott að vakna nægilega tímanlega til að fara í sturtu og bíða þar til andlitið á manni "sjatnar" og fyrir það þakkaði ég í morgun. Í gærkvöldi hafði ég eldað mér Argentínzkan hrísgrjónarétt í rjómalagaðri púrtvínssósu og eldaði nótla alltof mikið. Ég borðaði þar til ég sofnaði og tilhuxunin vekur líklega viðbjóð hjá þeim sem þetta lesa... þ.e. ef einhver nennir því ennþá.

Vinnudagurinn í dag var rosafínn og að honum loknum skellti ég mér heim í smástund, gerði mér eggjahræru með grænmeti og rauk síðan um áttaleytið í bíó. Nei ekki til að vinna, heldur til að setjast inn í sal með popppoka, nóakropp, stóra kók og góna á ræmu. "Manchurian Candidate" hét myndin og þetta var svona samsæriskenningamynd. Ég var alls ekki að fíla hana og þegar ég lét skoðum mína í ljós við félagann sem ég fór með, sagði hann að ég væri hálfviti. Ok.. ég vissi það reyndar alveg en oft má satt kyrrt liggja. Hann sagði að það væri nú lítið að marka álit mitt á myndinni, því ég hefði komið inn í salinn 5 mínútum eftir að myndin byrjaði og hefði síðan yfirgefið hann aftur þegar 10 mínútur voru liðnar af myndinni til að tala í símann og ekkert komið aftur fyrr en eftir hlé. Puhh..kjaftæði.. Ég man þetta öðruvísi.. skrapp úr salnum í nokkrar mínútur og hef ábyggilega ekki misst af neinu á meðan. Denzel Washington lék fyrrverandi hermann sem uppgötvaði að einkafyrirtæki hafði sett örflögu í hausinn á honum sem hafði heilaþvættis-áhrif á hann og með því að segja einhver leyniorð við hann, var hægt að láta hann gera hvað sem er. Djö.. því er svona ekki sett í konurnar á Sýslumannsskrifstofunni. Ég kynni vel að meta það og það myndi virkilega fríska upp á ferðirnar þangað! En myndin var semsagt ekki mjög góð, og hafði heldur ekki áhrif til góðs á samferðamanninn. Við tókum fimm pool-geim eftir bíó og hann vann eitt þeirra. Spurning um að fara að spila upp á peninga við'ann og græða á óförum hans. Mig grunar að "R"'ið í nafninu hans standi fyrir "ROSALÉLEGURÍPOOL". hehe.. Ég veit að hann les bloggið, og rétt í þessu var ég að skrifa undir minn eigin dauðadóm :-)

Þegar ég kom heim í kvöld hoppaði ég upp í rúm með poka af spínati og byrjaði að rífa í mig upp úr pokanum. Þetta á að vera svona ready-to-eat-grænmeti, svo ég á ekki einusinni að þurfa að skola það. Einhverra hluta vegna fór ég samt að skoða laufblöðin og tók eftir litlum kúlum á þeim. SNIGLAR!!!! Það voru sniglar í spínatinu, og ég var hálfnaður með pokann. OJJ! Ég skoðaði því vandlega eftir þetta hvert lauf áður en ég stakk því upp í mig og safnaði sniglunum á bréf við hliðina á mér og taldi svo að átinu loknu. Þarna voru 23 litlir hollenskir sniglar og má getum að því leiða að ég hef þá borðað álíka magn af samlöndum þeirra þegar ég hrúgaði í mig fyrrihluta pokans. *ÆL* Ég þakka guði fyrir að vera gleyminn, því annars myndi ég aldrei framar kaupa mér spínat framar.

Ætla að lesa mér til um snigla annaðkvöld, því ég hef ekki séð svona litla stubba áður. Fyrst hélt ég að þetta væri einhver bjöllutegund, en þetta voru fótalausir skrattar, svo snigill er sennilega málið..... Hollenzkur grænmetis-étandi snigill...argh!

Jæja.. upp í rúm að rrrrrrrrrrsofa.

Ef ég vaknaði glaðari heldur en ég vaknaði í morgun, gæti ég selt handritið af líðan minni til erlendra náttúrulífsstöðva. Ég sleit mig upp klukkan sjö til að góna á sjöfréttir á Stöð2, en fékk mér síðan skyr eftir morgunsturtuna. Morguninn í vinnunni hefur síðan farið í uppgjörsmál, smá bókhaldsvinnu og greiðslu reikninga. Ég varð þeirrar ánægju aðnjótandi að hafa tilefni til þess að fara á skrifstofu sýslumannsembættisins, en það er óánægjulegasti vinnustaður sem ég kem inn á, en um leið einn sá áhugaverðasti. Í dag voru níu starfsmenn fyrir innan borðið en aðeins einn bás opinn til að afgreiða þá sex sem biðu þögulir í biðröð og sennilega allir að velta fyrir sér afgreiðslufyrirkomulaginu. Það passaði að þegar röðin átti að koma að mér kom selfeit tollkona í alltof þröngu "júníformi", talstöðina sína í botni og fékk að smeygja sér framfyrir mig, en það sem gerðist næst var að þessi "trukkalega" tollkona gjörstíflaði afgreiðsluna enda var hún með hnausþykkann skjalabúnka sem þarfnaðist stimplunar og afgreiðslu. Gjaldkerinn hafði ekki hugmynd um hvernig átti að afgreiða tollarann og þegar flest var, stóðu fjórir starfsmenn með nákvæmlega sama munnsvipinn fyrir aftan gjaldkerann, allir með hollráð henni til handa meðan tollvörðurinn "vel útilátni" skýrði fyrir gjaldkeranum að hún hefði verið með bróðurdóttur sína í pössun yfir helgina og það hefði verið meiriháttar gaman.

Mér leiðast biðraðir. Ég er reyndar með algjört ofnæmi fyrir þeim en ég hinsvegar legg metnað minn í að bíða rólegur og láta ekki bilbug á mér finna, en í dag var yrt á mig að fyrrabragði. Kona sem vanalega afgreiðir ekkert nema vegabréf og ökuskírteini kallaði til mín. "Hefurðu ekki næga þolinmæði?". Hún hefur sennilega séð "hissa-svip" á mér, og ég horfði glottandi á hana og sagði; "Jú, er samt ekki spurning um að fjölga þarna fyrir innan borðið, svo þetta gangi aðeins hægar?" og þá kom snilldar lína frá gömlu.. hehe.. hún sagði "Mannskepnan er nú bara þannig úr garði gerð að fólk þarf að komast á snyrtinguna". Ok.. þetta hefur sennilega verið mál málanna á kaffistofu Sýslumannsembættisins á Akureyri þennan mánudaginn... Einhver hefur fattað það yfir helgina að allir þyrftu að kúka og pissa. Eftir á að hyggja dettur mér í hug að hún hafi með þessu verið að útskýra fyrir mér að tíundi "brospúkinn" á svæðinu, sem líkast til hefði átt að vera í gjaldkerastúku á þessum tíma, hafi brugðið sér að "tefla við páfan". Og það er náttúrulega hið bezta mál. Ég velti fyrir mér hvort fleiri þarna væru etv búnir að halda of lengi í sér og ættu að bregða sér á snyrtinguna, því munnsvipur afgreiðslufólksins gaf til kynna að allir væru með óbragð í munni.

Ég hefði betur ekki gert gys úr biðröðinni, því þegar röðin kom að mér var afgreiðsludaman svo fúl að hún hvorki tók undir "góðan daginn", né "þakka þér innilega fyrir" að afgreiðslu lokinni. Það verður samt að reikna henni til tekna að í þetta skiptið mátti greina hreyfingu á fýlulegum munnsvipnum, sem kom til af því að hún var með tyggjó. Shit-flavored gum ? Nahh.. veit ekki.

Get hinsvegar varla beðið eftir að fá að fara þarna eftir næstu mánaðarmót og taka púlsinn á hamingjustuðli Sýsluskrifstofunnar. Myndin hér að ofan er af einum starfsmanni umræddrar skrifstofu, en þetta var sú glaðlegasta á svæðinu.

Jájá...

Jæja, ég fór á æfingu í matarhléinu mínu og tók fætur og maga. Hef sennilega tekið örlítið of mikið á því eða tekið of stuttar hvíldir milli setta, því það leið næstum yfir mig í hnébeygjunni og ég varð tvívegis að fara út í glugga til að fá ná áttum. Súrefnismettunin er líklega ekki alveg nægileg hjá mér, en ég finn núna næstum eingöngu fyrir þessu á fótaæfingum. Ég kláraði samt æfinguna og mér líður prýðilega :-)

Í kvöld ætla ég að dingla mér heima við, og etv fæ ég lánaða kerru föður míns til að flytja haustlauf á gámasvæði eða sorphaugana.

Ég hafði ætlað mér að halda vel utan um það sem gerðist í dag, en í kvöld hringdi sonur minn í mig með fréttir sem fengu allt annað til að gleymast. Hann tilkynnti mér að hann hefði misst fyrstu tönnina sína! Fyrsta mjólkurtönnin farin og nýr kafli í þroskasögu ungs manns hafin. Ok.. ég veit að ég er hræðilega montinn út af einhverju sem öll spendýr sömu tegundar ganga í gegnum, en þetta er litla spendýrið mitt :-) víííí!

Það stutt síðan ég velti fyrir mér þessu tann-dæmi og hvernig þetta væri með tanntökurnar, um "diphyodont" sem fræðiheitið yfir það þegar spendýr fá tvö tannsett yfir ævina, og hinsvegar "monophydont" sem eru "einsettungar". En eftir samtalið við soninn skrapp ég nótla á netið, og velti fyrir mér hvað yrði um rótina undir barnatönninni, og fann sko allt um það á tannheilsa.is, en þar segir orðrétt:

"Fyrsta fullorðinstönnin kemur við 6 ára aldurinn. Langoftast er það svokallaður sex ára jaxl sem kemur fyrir aftan barnatennurnar. Hvorki sex ára jaxlinn né jaxlarnir þar fyrir aftan koma í staðinn fyrir barnatennur. Hins vegar myndast framtennur, augntennur og framjaxlar undir rótum eða á milli róta barnatannanna. Eftir því sem þessar tennur þroskast og vaxa færast þær upp að yfirborði tannboganna og eyða smám saman rótum barnatannanna. Þegar líður að komutíma þessara tanna hafa rætur barnatannanna alveg eyðst og krónurnar losna og detta úr." Ok.. og skýrimynd sem ég stal frá Suðurafrízka Tannlæknasambandinu.

Þannig liggur í því :-)

Annars var sunnudagurinn minn ferlega góður við mig. Kakó og pönnsur fyrripartinn, en gulrætur og grænmetis-tortillur þann seinni.

Jæja.. þarf að ganga hér í vinnunni, því CSI er að byrja.

Blezzblogg

Ég hafði bara ekki trúað því að ég ætti það til að sofa framyfir hádegið, en það gerðist í dag. Vaknaði 12:06 við það að ég velti mér upp á fartölvuna sem ég hafði sofnað út frá í nótt og Rambó var á auto-repeat, svo hann hefur mallað nokkrum sinnum eftir að ég sofnaði. Ofsalega hafa þessar kvikmyndir verið hræðilega lélegar, eða smekkurinn hjá manni etv breyzt svo um munar. Ég man nefnilega að ég fílaði þessar myndir rosamikið á sínum tíma og hélt varla vatni yfir spennunni og þessum ótrúlegu tæknibrellum sem beytt var í þeim.

Maður er eitthvað voðalega virkur þessa dagana, og í stuði til að gera hluti sem maður hefur látið sitja á hakanum. Fiskarnir sem ég er með í pössun hafa undanfarna viku horft á mig illu augnaráði, því búrið þeirra er búið að vera svo skítugt. Ég lagðist því í fiskaþrif sem byrjaði með því að ég elti hvern fisk uppi ofan í búrinu og náði þeim í lófann til að skella krílunum í skál meðan búrið fengi alþrif. Þetta er svo mikið meira mál en ég hélt að þrífa þetta, og ég var tæpa tvo tíma að þvo gervisand, gervikletta og gerviplöntur fyrir utan að bursta búrið hátt og lágt. Gersemin sem ég gæti fiskanna fyrir sagði mér að ef sól næði að skína á búrið næði þörungagróður að vaxa í búrinu og þá settist þetta andstyggilega græna slím á allt í búrinu og búrið sjálft. Nú þegar það er orðið hreint, hef ég ákveðið að breiða yfir það og afhjúpa það eingöngu til að gefa þeim, eða til að gera nafnakall.... svona til að vita hvort einhver þeirra hafi nokkuð "poppað".

Eftir fiskafárið skúraði ég og vaskaði upp, borðaði smá og skellti mér síðan út í garð að raka saman laufi en þar var sko ekki vanþörf á. Þetta varð full kerra af haustlaufi, sem ég nennti reyndar ekki að keyra á sorphaugana í dag. Geymi það til fyrramáls, því það er fínt að hafa eitthvað smá að gera þegar maður skríður á lappir. Á morgun ætla ég að möndla mér heitt kakó og pönnukökur með rjóma og bræddu suðusúkkulaði, því sunnudagar eru þannig dagar :-) Dagar sem maður dúllar við magann sinn... mallann og bragðlaukana.

Ég var að huxa um það í kvöld hvað er langt síðan maður tók "fondú-máltíð". Spurning um að kaupa nautavöðva á mánudaginn og borða fondú um kvöldið... Spái í það.

Er núna í vinnunni, búinn að vera á kafi í bókhaldsmerkingum í kvöld, nagandi gulrætur og borðandi spínat. Á mánudaginn byrja ég með næstum tómt "to-do-boxið" mitt, ég er búinn með allt sem ég hef ýtt á undan mér undanfarið.

Jamm... 10-sýning að byrja, svo ég þarf að þjóta.. Blessíbili..

Jæja, enn einum dásemdardeginum lokið, og hann endaði með þriggja manna pool-keppni þar sem sá sem þetta pikkar, vinnufélaginn og tölvusérfræðingur sem er vinur okkar létum hart mæta hörðu í ballskákinni. Eins og svo oft áður ætla ég af tillitssemi við hina tvo, ekki að monta mig sérstaklega á úrslitum keppninnar og prófa að standa við það núna.

Ok.. Ekki séns að ég geti það!! Þeir hvelltöpuðu og keppnin fór 7 - 2 - 1 og vinnufélaginn var sá sem átti þetta eina stig. Muahaha! Ég hef það fyrir satt að hann hafi næstum tapað fyrir stelpu sem hann spilaði pool við á dögunum, en hann sagðist hafa verið veikur þegar sá leikur átti sér stað. Sssssyeah!

Vinnudagurinn minn var perfect og verkefnalistinn minn kláraðist um fjögurleytið. Ég fékk vetrar-úlpuna mína úr viðgerð seinnipartinn og það passaði akkúrat. Veðrið lagaðist á augabragði og mér skilst að þeir spái núna 17 stiga hita á morgun.. sem er bara fínt. Maður kvartar ekki undan sumarblíðu í nóvember, og svo átti á líka eftir að klára smá haustverk í garðinum mínum góða.

Jæja.. er lúinn og ætla að horfa á Rambó II þar til ég lognast út af.

Natti natt blogg.

Ok.. gleymdi æfingunni minni. Tók brjóst og bak í dag, og hef aldrei séð jafnmarga á æfingu og einmitt í dag.

Ég hef ábyggilega minnst á áður að það var verið að endurnýja tölvurnar hérna á skrifstofunni, eða skipta vélum milli hæða svo einkatölvan mín var öll "straujuð" og sett upp á nýtt með tilheyrandi vandkvæðum og tímabundnum forritaskorti. Eitt af því sem ég saknaði strax var netforritið sem ég nota þegar ég blogga, og það er núna fyrst sem ég fann mér það og setti upp á vélinni. So I'm back in business !!

Gærdagurinn minn fór allur í bullandi vinnu, dagurinn æfingalaus, en ég er hinsvegar langt kominn með jólahreingerningarnar hér í fyrirtækinu. Allri málningarvinnu lokið og ég endaði gærkvöldið á fjórum fótum. Nei.. ekki eins og þið haldið, heldur burstaði ég á tveimur klukkustundum með gömlum uppþvottabursta og sápuvatni, tröppurnar af neðri hæð hússins og upp á þá efri með þeim árangri að núna er þetta eins og í nýbyggingu. *grobb*

Ég vaknaði eitthvað svo glaður í dag, á fimmtudagsmorgni, þrátt fyrir að hafa farið seint að lúra og "drepist" yfir James Bond í endursýningu á Skjá Einum. Eftir morgunverkin í vinnunni fórum við feðgar í talþjálfun, en við erum báðir óskaplega spenntir þegar þessir tímar standa fyrir dyrum. Talmeinafræðingurinn sem við erum hjá er hrikalega flott dama og við feðgarnir erum báðir hálf skotnir í'enni. Í dag var þessi ofurglæsilega kona íklædd pilsi og rauðum uppháum stígvélum, og það var sko alveg að gera sig. Litla stubbi fer líka heilmikið fram hjá henni, er ófeiminn, líður vel og er núna farinn að segja ótrúlegustu orð eins og hann hafi fundið þau upp sjálfur. Um leið og við komum út úr tímanum og vorum sestir inn í bílinn að spjalla saman um tímann, spurði hann mig hvort ég væri ekki hreykinn af sér. Ójú, ég er sko SVO hreykinn af þessum litla brosmilda sólargeisla að ég get ekki með neinu móti fundið nógu sterk orð til að dekka hversu mikið ég elska þennan dreng.

Ég komst á æfingu í hádegismatartímanum í dag og tók axlir og handleggi. Það voru geggjað fáir mættir í dag, og greinilegt að heilsuæðið sem greip fólk í byrjun vetrar er runnið út í sandinn ansi víða. Það verða einhverjir sem komast hvorki í kjólinn fyrir Jólin, né sjá á sér "tólin". Sjálfur ætla ég niður um tvö kíló fyrir hátíðarnar og geri ráð fyrir því að borða á við 200manna þorp í Zimbabwe, auk þess að borða svo mikið konfekt að þess verður getið í annálum.

Þessi vika er að verða búin og mér finnst tíminn líða hreint ótrúlega hratt. Núna eru bara 26 dagar í að ég setji upp jólaseríurnar hérna utan á fyrirtækið og ég finn að ég kvíði pínu fyrir því, um leið og ég hlakka til þessum aðdraganda Jólanna. Það er skemmtilegasti tími ársins hjá mér og til margs að hlakka til. Ég skrepp til útlanda í desember og er boðinn á ekta danskt jólahlaðborð í góðum félagsskap, jehh...klassisk luksus julebord i Imperial Garden. viihå !

Jæja.. þarf að vinna some... bókahaldsvinna í kvöld.

Blessíbiliblogg !

Já, ég veit að ég er búinn að vera latur að blogga, en helgin var svo skemmtileg og annasöm að ég gaf mér ekki tíma í að tylla mér niður og fara yfir dagana. Erill mánudagsins var líka vænn, en nú er orðið rólegra yfir hlutunum. Það er það oftast á þriðjudögum svo í dag komst ég loksins á á fótaæfinguna sem ég hafði ætlað að taka á föstudaginn var. Það var gott að komast aðeins frá og pústa svolítið, en ég finn mest fyrir því við fótaæfingar að mig skortið örlítið meiri súrefnismettun en ég hefði kosið. Eftir æfinguna skrapp ég í Hagkaup að kaupa mér gulrætur, spínat og vínber til að maula á í kvöld og þar var ég skammaður. Jább, skammaður í Hagkaupum. Verzlunarstjórinn bannaði mér að stinga upp í mig vínberi þar sem ég stóð við brauðhilluna og las á umbúðir. "Þú veist að vínberin eru vigtuð við kassann" sagði stressuð rödd fyrir aftan mig, en þar stóð ljóshærð kona, rúmlega fertug, 158cm og mændi á mig þar sem ég bruddi vínberið brosandi og án blygðunar. "Já, ég veit" sagði ég og kyngdi berinu. "Það þýðir að það er bannað að borða upp úr pokanum áður en hann er vigtaður " hélt konan áfram og horfði hvössum augum á mig. Ok.. gott að vita það, því ég hélt að maður mætti ganga um búðina og borðað eins og maður gæti í sig látið áður en maður kæmi að kassanum.. hehe.. Hún sýndi ekki á sér fararsnið og mændi á mig eins og hryðjuverkamann og ég gat ekki stillt mig um að fara í pokann og fá mér eitt í viðbót.. um leið og ég sagði.. "eitt eða tvö ber geta nú varla skipt sköpum þegar þið vigtið öll ónýtu berin í pokunum líka og seljið þau á fullu verði... eha?". Þetta dugði og við svo búið fór hún fussandi. Hún hefur ábyggilega huxað mér þegjandi þörfina. En þetta er auðvitað hárrétt hjá konunni og ég huxaði bara hreinlega ekkert út í þetta. Svo smakka ég næstum alltaf berin áður en ég kaupi þau og held því ábyggilega áfram. Í dag er ég því líklega búðahnuplari, þrátt fyrir að hafa sloppið með þessa vinalegu áminningu. Fer leynna með það næst þegar ég lauma upp í mig vínberi í búðum, en reyni líka að borða ekki að óþörfu úr vigtuðu vöruflokkunum fyrr en ég er búinn að borga.

Í dag rak ég mig á að ég veit ekki mikið um eldgos, ekki að það hafi komið mér á óvart. Vinnufélaginn og ég vorum að bera saman vitneskju okkar um þetta gæjalega náttúrufyrirbæri og veltum fyrir okkur hvort "gjóska" væri ekki bara "aska"..eða hvað? Og mér leiðist að vita ekki svona hluti. Þegar ég fór að lesa mér til núna í kvöld kemur upp úr dúrnum að næstum það eina sem ég vissi um eldgos er, að það er ekki hægt að renna sér niður hraunstraum á snjóbretti og sækja sér "Mountain Dew" á leiðinni niður. Sprengigos og hraungos eru nefnilega mál málanna. Það er sprengigos sem er í gangi í þessum pikkuðum orðum uppi á jökli og í svollish gosum frussast upp gosgufur og gosmöl án þess að maður sjái "akzjúal" eld og hraun gjósa upp. Sprengigos er síðan þegar glóandi hraun ælist upp á yfirborðið.

Uhmm svo gjóskugos er sennilega oftar en ekki sprengigos.. wahh? Ég verð sennilega aldrei jarðfræðingur, en búandi á Íslandi þyrfti maður að vita meira um þessa hluti. Hef sennilega skrópað í þann jarðfræðitíma þar sem var farið ítarlega í þessa hluti, en það stendur til bóta. Les mér almennilega til um þessa hluti við tækifæri.

Ok.. þarf að hætta.. það er verið að skipta út tölvum hérna á skrifstofunni, og ég er að fá nýja græju í kvöld. Verð því etv smá tíma að koma mér fyrir í nýrri vél.

Bæblogg..